بایگانی ماه بهمن, 1399

تقریبا همه ما تمایل داریم اندامی متناسب داشته باشیم. واقعا بعید است کسی از داشتن اضافه‌وزن خوش‌حال باشد. تمایل شدید ما به کاهش وزن باعث شده است صنعتی عظیم به‌نام صنعت محصولات کاهش وزن رونق یابد؛ صنعتی که بدش نمی‌آید باورهایی نادرست درباره کاهش وزن در بین مردم رواج یابد. در این مطلب، درباره تعدادی از این باورهای نادرست صحبت خواهیم کرد.

۱. تمام کالری‌ها یکسان‌اند!

کالری واحدی برای اندازه‌گیری انرژی است. تمام کالری‌ها محتوای انرژیِ یکسانی دارند. با این ‌حال، این بدان معنا نیست که تمامیِ منابع کالری تأثیر مشابهی روی وزن ما دارند. غذاهای مختلف از روش‌های سوخت و ساز مختلفی استفاده می‌کنند و بنابراین، تأثیراتی که روی گرسنگی و هورمون‌های تنظیم‌کننده وزن بدن دارند ممکن است متفاوت باشد. به ‌همین ‌دلیل، آنچه می‌خورید نیز به‌اندازه مقدارش اهمیت دارد.

برای مثال، کالری پروتئین با کالری چربی یا کربوهیدرات یکی نیست؛ بنابراین جایگزین‌کردن کربوهیدرات و چربی با پروتئین می‌تواند سوخت‌وساز بدن را افزایش دهد، اشتها را کم کند و عملکرد برخی از هورمون‌های تنظیم‌کننده وزن را بهبود بخشد.

کالری‌های غذاهای کامل مانند میوه معمولا بیشتر از غذاهای تصفیه‌شده مانند آب‌نبات و شکلات احساس پُری در معده ایجاد می‌کنند.

۲. روند کاهش وزن خطی است!

برخلاف تصور بسیاری از ما، ازدست‌دادن وزن معمولا فرایندی خطی نیست. ممکن است در برخی از روزها و هفته‌ها وزن بیشتری از دست بدهیم، در حالی ‌که در بعضی روزها کمی وزن اضافه کنیم. این موضوع جای نگرانی ندارد. طبیعی است که گاهی به‌اندازه یکی‌دو کیلو وزن بدن کم‌و‌زیاد شود.

برای مثال، ممکن است مقدار زیادی غذا در دستگاه گوارشی‌تان موجود باشد و تخلیه نشده باشد. از سوی دیگر، ممکن است بدنتان آب زیادی جذب کرده باشد. این امر مخصوصا برای خانم‌ها در دوران چرخه قاعدگی که وزن آب بدنشان به‌شکل قابل‌توجهی کم‌‌و‌زیاد می‌شود طبیعی است.

تا زمانی‌که روند کلی وزنتان کاهشی است، نباید نگران اینکه چرا گاهی کم‌وزیاد می‌شود باشید. در طولانی‌مدت موفق خواهید شد وزنتان را کم کنید.

خلاصه:
ازدست‌دادن وزن ممکن است مدتی طول بکشد. این فرایند معمولا خطی نیست، زیرا وزنتان در مقادیر کوچک کم‌وزیاد می‌شود و این طبیعی است.

۳. مکمل‌ها به کاهش وزن کمک می‌کنند!

صنعت مکمل‌های کاهش وزن واقعا صنعتی بزرگ است. شرکت‌های مختلفی هستند که ادعا می‌کنند مکمل‌هایشان تأثیرات بی‌نظیری دارند، اما وقتی روی آنها تحقیق می‌کنیم، به‌ندرت پیش می‌آید که خیلی مؤثر باشند.

شاید بگویید مکمل‌ها برای برخی افراد مفیدند. درست است، اما دلیل اصلی آن اثر دارونماییِ این مکمل‌هاست. وقتی افراد گول این فنون بازاریابی را می‌خورند، می‌خواهند این مکمل‌ها به کاهش وزنشان کمک کند و بنابراین، بیشتر مراقب غذاخوردنشان هستند. در نتیجه، تصور می‌کنند مکمل‌ها به‌تنهایی باعث کاهش وزنشان شده‌اند.

البته یک‌سری مکمل‌ها هستند که روی کاهش وزن تأثیر دارند. با این ‌حال، حتی در بهترین آنها این تأثیر بسیار کم است. شاید درعرضِ چند ماه وزنتان به‌مقدار بسیار کمی کاهش یابد.

خلاصه:
بیشتر مکمل‌ها برای کاهش وزن بی‌تأثیرند. بهترین آنها ممکن است کمکتان کند فقط کمی وزنتان را کم کنید.

۴. چاقی به قدرت اراده بستگی دارد، نه به زیست‌شناسی!

اینکه بگوییم وزنتان فقط به اراده شما ارتباط دارد، جمله درستی نیست. چاقی نوعی اختلال پیچیده است که اگر نگوییم صدها، حداقل ده‌ها عامل در آن دخیل‌اند. متغیرهای ژنتیکیِ متعددی با چاقی ارتباط دارند. بیماری‌های مختلفی هم هستند که می‌توانند احتمال چاقی را در شما افزایش دهند. برخی از این بیماری‌ها کم کاری تیروئید، سندروم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) و افسردگی هستند.

بدن ما هورمون‌ها و مسیرهای بیولوژیکی بی‌شماری دارد که وزن بدنمان را تنظیم می‌کنند. در افراد مبتلا به چاقی، عملکرد این هورمون‌ها و مسیرهای بیولوژیکی ناکارآمد است و به ‌همین ‌دلیل، کاهش وزن و جلوگیری از افزایش وزن در این افراد دشوارتر است.

برای مثال، یکی از اصلی‌ترین دلایل چاقی مقاومت بدن دربرابر هورمون لپتین است. در واقع، لپتین به مغز ما سیگنال‌هایی ارسال می‌کند و به آن اطلاع می‌دهد که به‌اندازه ‌کافی در بدن ما چربی ذخیره شده است؛ بنابراین اگر بدنمان نسبت به لپتین مقاومت نشان دهد، مغز تصور می‌کند هنوز گرسنه هستیم. وقتی لپتین سیگنال گرسنگی به مغز ارسال می‌کند، تلاش برای اِعمال اراده و آگاهانه غذای کمتری خوردن بی‌نهایت دشوار است.

البته این بدان معنا نیست که باید تسلیم شویم و سرنوشت ژنتیکی خودمان را بپذیریم. حتی با این شرایط هم می‌توانیم وزن کم کنیم، فقط باید بیشتر به خودمان سختی بدهیم.

خلاصه:
چاقی بیماری پیچیده‌ای است. عوامل ژنتیکی، بیولوژیکی و محیطی بسیاری وجود دارند که بر وزن بدن تأثیر می‌گذارند؛ بنابراین، کاهش وزن فقط به اراده مربوط نمی‌شود.

۵. کم بخورید، بیشتر تحرک داشته باشید!

چربی بدن صرفا نوعی انرژی است که ذخیره شده است. برای ازبین‌بردن چربی، باید بیشتر از آنچه کالری مصرف می‌کنیم کالری بسوزانیم. در واقع، بزرگ‌سالان باید در هفته حدود ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی مانند پیاده روی سریع یا دوچرخه سواری داشته باشند. افراد دارای اضافه‌وزن باید بیشتر از این مقدار فعالیت کنند. به‌ همین ‌دلیل، کاملا منطقی به نظر می‌رسد که کم‌خوردن و بیشتر تحرک داشتن می‌تواند باعث کاهش وزن شود.

با این ‌حال، یک جای کار ایراد دارد. این توصیه برای افرادی ‌که مشکل جدی با وزن دارند مناسب نیست. شاید متوجه شده باشید که بارها امتحان کرده‌اید، اما هر بار (به‌دلیل عوامل فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی) هر وزنی را که کم کرده بودید بعد از مدتی دوباره به دست آوردید. دلیلش این است که برای کاهش وزن با رژیم غذایی و ورزش، لازم است ابتدا در دیدگاه و رفتارمان تغییری اساسی ایجاد کنیم. محدودکردن مصرف غذا و فعالیت بدنیِ بیشتر کافی نیست.

اینکه به فردی که چاق است بگوییم کم غذا بخور و بیشتر تحرک داشته باش، درست مانند این است که به فردی که افسردگی دارد بگوییم شاد باش و روحیه‌ات را تقویت کن یا به فردی معتاد به الکل است بگوییم کمتر الکل مصرف کن. همین!

خلاصه:
اینکه صرفا به افرادی ‌که مشکلات وزنی دارند بگوییم کمتر غذا بخور و بیشتر ورزش کن، توصیه‌ای بی‌نتیجه است که به‌ندرت در طولانی‌مدت جواب می‌دهد.

۶. کربوهیدرات‌ها باعث چاقی می‌شوند!

رژیم های کم کربوهیدرات به کاهش وزن کمک می‌کنند. معمولا در بسیاری از موارد، حتی بدون اینکه کالری را به‌شکل آگاهانه محدود کنید، این اتفاق خودبه‌خود رخ می‌دهد. تا زمانی‌که میزان دریافت کربوهیدرات را کم و میزان پروتئین را بالا نگه دارید، وزن از دست می‌دهید.

با این ‌حال، این بدان معنا نیست که کربوهیدرات‌ها وزن را افزایش می‌دهند. در واقع، غذاهای کاملِ سرشار از کربوهیدرات غذاهای کاملا سالمی‌اند. حذف کامل کربوهیدرات‌ها می‌تواند فیبر بدنتان را هم که برای کاهش وزن مؤثر است حذف کند. این کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده مانند غلات تصفیه‌شده و شکرند که قطعا با افزایش وزن ارتباط دارند.

اگر می‌خواهید وزن کم کنید، کربوهیدرات‌ها و غلاتِ کامل مانند نان سبوس‌دار و سیب زمینی با پوست بخورید تا فیبر بیشتری دریافت کنید. همچنین غذاهای نشاسته‌دار مانند سیب‌زمینی را سرخ نکنید.

خلاصه:
رژیم‌های کم‌کربوهیدرات برای کاهش وزن بسیار مؤثرند؛ با این ‌حال کربوهیدرات‌های سالمِ موجود در غذاهای کامل و تک‌ماده‌ای فوق‌العاده سالم‌اند و بهتر است آنها را حذف نکنید.

۷. چربی باعث چاق‌شدن ما می‌شود!

هر گرم چربی در حدود ۹ کالری تأمین می‌کند، در حالی‌ که این مقدار در کربوهیدرات یا پروتئین فقط ۴ کالری است. درست است که تراکم کالری در چربی بیشتر است و در غذاهای ناسالم به‌وفور یافت می‌شود، با این‌ حال اگر میزان دریافت کالری ما در محدوده سالم باشد، چربی نمی‌تواند چاق کند. علاوه ‌بر این، در تحقیقات متعددی نشان داده شده است که رژیم‌های غذاییِ حاویِ چربی زیاد و کربوهیدراتِ کم حتی باعث کاهش وزن شده‌اند.

با اینکه رژیم‌های غذایی ناسالم و پرکالری قطعا سبب چاقی می‌شوند، اما چربی یگانه عامل آن نیست. در واقع، بدن ما برای عملکرد مناسب به چربی‌های سالم مانند مغز آجیل، روغن ماهی و نیز آووکادو نیاز دارد.

خلاصه:
چربی را اغلب به‌عنوان دلیل اصلی همه‌گیری چاقی می‌شناسند. در حالی که این عامل در کلِ کالری دریافتی بدن نقش دارد، خوردن چربی به‌تنهایی دلیلی بر افزایش وزن نیست.

۸. خوردن صبحانه برای کاهش وزن لازم است!

پژوهش‌ها نشان می‌دهند افرادی ‌که صبحانه نمی‌خورند، بیشتر از افرادی‌ که صبحانه می‌خورند با افزایش وزن روبه‌رو هستند. احتمالا این امر به این دلیل است که افرادی ‌که صبحانه می‌خورند، بیشتر از سایرین عادات سالم و سبک زندگی سالمی دارند. در پژوهشی ۴ماهه روی ۳۰۹ بزرگ‌سال، دانشمندان عادات صبحانه‌خوردن آنها را مقایسه کردند و هیچ اثری بر وزن افرادی ‌که صبحانه می‌خوردند یا نمی‌خوردند نیافتند.

اینکه صبحانه سوخت‌وساز را افزایش می‌دهد و خوردن چند وعده غذایی کوچک سبب می‌شود کالری بیشتری در طول روز بسوزانید نیز باوری نادرست است. بهتر است وقتی گرسنه هستید غذا بخورید و هروقت سیر شدید از خوردن دست بکشید. صبحانه‌خوردن عادت خوبی است، اما تأثیر زیادی بر وزن ندارد.

خلاصه:
درست است که معمولا افزایش وزن در افرادی‌ که صبحانه نمی‌خورند بیشتر دیده می‌شود، اما تحقیقات کنترل‌شده نشان می‌دهد خوردن یا نخوردن صبحانه اهمیت خاصی در کاهش وزن ندارد.

۹. بهترین راهِ کاهش وزن گرسنه‌ماندن است!

این رژیم‌ها نه‌تنها نمی‌توانند در طولانی‌مدت به کاهش وزن کمک کنند، بلکه در بسیاری مواقع سبب افزایش وزن هم می‌شوند. دلیلش این است که پایبندماندن به چنین رژیم‌هایی بسیار سخت است.

وقتی خودتان را گرسنه نگه می‌دارید، مواد مغذیِ ضروری به‌اندازه‌ کافی به بدنتان نمی‌رسد و بنابراین بدنتان کم‌انرژی خواهد شد. اینجاست که تمایلی شدید به غذاهای پرچرب و شیرین پیدا می‌کنید. در این ‌صورت، با دریافت کالری بیش ‌از حد، وزنتان افزایش می‌یابد.

خلاصه:
اینکه خودتان را گرسنه نگه دارید باعث می‌شود انرژی بدنتان تحلیل برود و برای جبران این انرژی مجبور می‌شوید غذاهای چرب و شیرین بیشتری مصرف کنید. به ‌این‌ ترتیب، کالری بیشتری دریافت می‌کنید و وزنتان افزایش می‌یابد.

۱۰. فست‌فودها همیشه چاق می‌کنند!

همه فست‌فودها هم ناسالم نیستند. به‌دلیل افزایش آگاهی افراد درباره سالم‌بودن غذاها، بعضی از رستوران‌ها و غذاخوری‌ها تصمیم گرفته‌اند گزینه‌های سالم‌تری را ارائه دهند. شاید فست‌فودها نتوانند همه نیازهای افرادی را که به سلامت غذایشان اهمیت می‌دهند برآورده کنند، اما برای کسی که وقت و انرژی کافی برای آماده‌کردن یک وعده غذا ندارد هنوز هم انتخاب مناسبی هستند.

خلاصه:
لزوما همه فست‌فودها چاق‌کننده یا ناسالم نیستند. امروزه دیگر نمی‌توان هر چیزی را به‌خوردِ مردم داد. به‌ همین ‌دلیل، مکان‌هایی هستند که غذاهای سالم به مردم ارائه می‌دهند.

۱۱. برخی از خوراکی‌ها سرعت سوخت‌وساز را افزایش می‌دهند!

به تمام فرایندهای شیمیایی که در بدن به‌شکل مداوم انجام می‌شود و باعث زنده‌ماندن ما و عملکرد طبیعی اندام‌ها می‌شود سوخت‌وساز می‌گویند، از جمله تنفس و ترمیم سلول‌ها و هضم غذا. همه این فرایندها به انرژی نیاز دارند و میزان انرژی موردنیاز در هر فرد، به عواملی مانند اندازه بدن، سن، جنس و ژن‌هایش بستگی دارد.

اینکه برخی غذاهای خاص و نوشیدنی‌ها می‌توانند برای سوزاندن کالری بیشتر و کاهش وزن به بدن کمک کنند و در نتیجه، سوخت‌وساز بدن را افزایش دهند، ممکن است صرفا یک ادعا باشد. دراین‌باره شواهد علمی کمی وجود دارد. برخی از این غذاها یا نوشیدنی‌ها شاید مقادیر زیادی شکر یا کافئین داشته باشند.

۱۲. رژیم‌های لاغری مؤثرند!

صنعت کاهش وزن می‌خواهد شما باور کنید این رژیم‌ها مؤثرند. تحقیقات نشان می‌دهند رژیم‌گرفتن به‌ندرت در بلندمدت مؤثر است. ۸۵ درصد از افرادی‌که رژیم می‌گیرند درعرضِ یک ‌سال هر وزنی را که از دست داده‌اند به‌ دست می‌آورند. علاوه ‌بر این، تحقیقات نشان می‌دهند افرادی‌که رژیم می‌گیرند به‌احتمال زیاد در آینده اضافه‌وزن پیدا می‌کنند.

حقیقت این است که باید تصمیم بگیرید سبک زندگی‌تان را به‌شکل دائمی تغییر دهید تا به فردی سالم و شاد با اندامی متناسب تبدیل شوید. اگر سطح فعالیت‌تان را افزایش دهید و غذای سالم بخورید و خواب بهتری داشته باشید، این عادات به‌شکل طبیعی وزنتان را کاهش خواهد داد. اینکه رژیم لاغری خاصی را دنبال کنید احتمالا در طولانی‌مدت جواب نمی‌دهد.

خلاصه:
علی‌رغم آنچه صنعت کاهش وزن می‌خواهد باور کنید، رژیم‌گرفتن معمولا مؤثر نیست. بهتر است سبک زندگی‌تان را تغییر دهید تا اینکه به‌امید لاغرشدن مدام رژیم‌های مختلف را امتحان کنید.

۱۳. افراد چاق ناسالم‌اند و افراد لاغر سالم!

درست است که چاقی احتمال ابتلا به بیماری‌های مزمنِ متعدد (از جمله دیابت نوع ۲، بیماری های قلبی و برخی سرطان‌ها) را افزایش می‌دهد، اما بسیاری از افراد مبتلا به چاقی از نظر متابولیکی سالم‌اند، درحالی‌که بسیاری از افراد لاغر هم ممکن است به همین بیماری‌های مزمن مبتلا شوند.

به نظر می‌رسد جایی که چربی در بدن تجمع می‌کند اهمیت زیادی داشته باشد. برای نمونه اگر در ناحیه شکم چربی زیادی دارید، بیشتر در معرض خطر بیماری متابولیکی هستید.

خلاصه:
چاقی با چندین بیماری مزمن از جمله دیابت نوع ۲ در ارتباط است. با این‌ حال، بسیاری از افراد مبتلا به چاقی از نظرِ متابولیکی سالم‌اند، درحالی‌که ممکن است بسیاری از افراد لاغر از این نظر سالم نباشند.

۱۴. غذاهای با برچسب «رژیمی» وزن را کاهش می‌دهند!

بسیاری از ما برچسب «رژیمی» را روی بسیاری از غذاهای بد می‌بینیم و تصور می‌کنیم این برچسب نشانه سالم‌بودن آن غذاست؛ برای مثال، غذاهایی با برچسب کم‌چرب، فاقد چربی و فراوری‌شدۀ بدون گلوتن و نیز نوشیدنی‌های رژیمی را در نظر بگیرید. چقدر اطمینان دارید این غذاها سالم‌اند؟ مثلا از کجا می‌توان فهمید غذایی که روی آن برچسب کم‌چرب خورده است در عوض شیرین‌تر نیست؟

حتی ممکن است این محصولات به‌جای شکر از شیرین‌کننده‌های مصنوعی استفاده کرده باشند که با چاقی، فشار خون بالا، دیابت و بیماری قلبی ارتباط دارند.

خلاصه:
اغلبِ محصولاتی که به‌عنوان غذاهای رژیمی به بازار عرضه می‌شوند، به‌شدت فراوری‌شده‌اند و ممکن است جایگزین‌های ناسالم در آنها به کار برده باشند.

۱۵. حذف میان‌وعده وزن را کم می‌کند!

در فرایند کاهش وزن، خوردن میان‌وعده هیچ مشکلی ندارد؛ آنچه اهمیت دارد نوع میان‌وعده است. بسیاری از افراد، به‌ویژه آنهایی که سبک زندگی فعال دارند، برای حفظ سطح انرژی باید میان‌وعده بخورند. اینکه چه‌چیزی بخوریم مهم است. بهترین کار این است که به‌جای چیپس و شکلات و سایر تنقلات پر از شکر و نمک و چربی، میوه و سبزیجات مصرف کنید.

خلاصه:
میان‌وعده را حذف نکنید. میان‌وعده‌ای سالم مصرف کنید.

۱۶. نوشیدن آب سبب کاهش وزن می‌شود!

نوشیدن آب در واقع وزن را کم نمی‌کند، بلکه ما را هیدراته نگه می‌دارد. آب برای سلامتی و تندرستی ضروری است و نوشیدنش خیلی هم مفید است؛ اما اگر با تصور اینکه شما را لاغر می‌کند در خوردن آن زیاده‌روی کنیم، خوب نیست. گاهی ممکن است تشنگی را با گرسنگی اشتباه بگیرید؛ مثلا ممکن است وقتی تشنه‌اید تصور کنید گرسنه‌اید و میان‌وعدۀ بیشتری بخورید.

خلاصه:
هرچند نوشیدن آبِ کافی برای سلامتی بسیار مفید است، آب نمی‌تواند به‌تنهایی در لاغرشدن به ما کمکی کند. با این باور نادرست، در خوردن آب زیاده‌روی نکنید.

۱۷. اگر با یک دوست رقابت کنید بهتر نتیجه می‌گیرید!

رقابت‌کردن با دیگران برای کاهش وزن اشتباهی بزرگ است. سیستم بدنی و سوخت‌وساز هر کسی با دیگری متفاوت است. وقتی دو نفر باهم شروع به کاهش وزن می‌کنند، شاید در ابتدا سرگرم‌کننده باشد، اما به‌دلیل تفاوت‌هایی که گفتیم، تفاوت در سرعت پیشرفت یکی ممکن است باعث دل‌سردشدن دیگری شود؛ بنابراین بهتر است خودتان تصمیمتان را بگیرید و با سرعت معقول پیش بروید.

خلاصه:
بهتر است با کسی برای کاهش وزن رقابت نکنید. به‌دلیل تفاوت در اهدافی که برای کاهش وزن دارید و روند پیشرفت کار، ممکن است پیشرفت دیگری باعث دل‌سردی‌تان شود.

۱۸. زرده تخم‌مرغ را باید کامل حذف کرد!

درست است که کالری سفیده تخم‌مرغ از زرده آن کمتر است، با این ‌حال، با حذف کامل زرده، خودتان را از عناصر مهم مبارزه با چربی از جمله کولین محروم می‌کنید. اگر کالری‌ها را می‌شمارید، می‌توانید به‌ازای هر ۲ تا ۳ تخم‌مرغ یکی را با زرده بخورید.

خلاصه:
زرده تخم‌مرغ حاوی کولین و مواد مغذی دیگری است که برای بدن بسیار سودمندند. حذف کامل زرده تخم‌مرغ کمکی به کاهش وزن نمی‌کند.

۱۹. اگر لاغر نمی‌شوید، فقط باید قرص لاغری بخورید یا جراحی کنید!

برخی افراد، در تلاش برای کاهش وزن، سریع به قرص‌های خطرناک روی می‌آورند یا به‌دنبال روش‌های تهاجمی مانند جراحی و کوچک‌کردن معده‌اند. هر دوی این روش‌ها خطرناک‌اند!

قرص‌ها در بهترین حالت بی‌اثر و در بدترین حالت مضرند. این قرص‌ها معمولا محرک‌اند و ممکن است سبب برهم‌زدن ریتم ضربان قلب، افزایش فشار خون و حتی تشنج شوند. جراحی نیز معمولا روش موفقیت‌آمیزی است، اما این‌طور نیست که برای هرکسی مفید باشد. عفونت و لخته‌شدن خون و مشکلات ریویِ تنفسی از جمله عوارضی‌اند که در برخی بیماران بروز می‌کند.

خلاصه:
برای کاهش وزن از روش‌های تهاجمی و خطرناک مانند جراحی و قرص استفاده نکنید، مگر اینکه پزشک تشخیص داده باشد. به‌علاوه، بسیاری از بیماران حتی پس از جراحی دوباره افزایش وزن پیدا کرده‌اند؛ بنابراین جراحی به‌تنهایی نمی‌تواند تضمین‌کننده کاهش وزنِ دائمی شما باشد.

۲۰. کاهش وزن باید آرام‌آرام انجام شود!

این باور نادرست است. در واقع اگر وزنِ آبی بدن را از دست بدهید، به‌سرعت دوباره برمی‌گردد؛ اما کاهش وزنِ واقعی ربطی به سرعت آن ندارد. در پژوهشی در سال ۲۰۱۴، محققان استرالیایی به یک گروه رژیمِ سریع ۱۲هفته‌ای و به گروه دیگر رژیم تدریجیِ ۳۶هفته‌ای دادند و سپس برنامه‌ای برای حفظ وزن به آنها دادند. هر دو گروه از نظرِ بازیابی وزن تقریبا یکسان بودند؛ بنابراین سرعت کاهش وزن تأثیری روی حفظ آن ندارد.

خلاصه:
اینکه تصور کنید کاهش وزن باید تدریجی باشد و اگر به‌سرعت وزن کم کنید به همان سرعت هم برمی‌گردد باوری نادرست است. بسیاری از افراد خیلی سریع وزنشان کم می‌شود و اگر ثابت‌قدم باشند وزنشان پیوسته کاهش می‌یابد.

۲۱. نتایج کاهش وزن باید بلافاصله قابل‌مشاهده باشند!

خیلی‌ها گمان می‌کنند اگر رژیم بگیرند و ورزش کنند، بلافاصله باید نتیجه را مشاهده کنند. این نادرست است. هر کسی سوخت‌وساز بدنی متفاوتی دارد و مجموعه هورمون‌ها و عوامل محیطی و شرایط پزشکیِ او در روند کاهش وزنش مؤثرند. صبر و حوصله داشته باشید. این‌طور نیست که وقتی غذایتان را کم کردید بلافاصله دور کمرتان کم شود.

خلاصه:
برای دیدن نتایج کاهش وزن باید کمی صبر داشته باشید. خودتان را با کسی مقایسه نکنید و به برنامه‌های کاهش وزنتان پایبند باشید.

۲۲. با عرق‌کردن چربی‌ها از بین می‌روند!

برخی افراد وقتی می‌خواهند وزنشان را کم کنند، از روش تعریق در سونا و نظایر آن استفاده می‌کنند. این اشتباه است، زیرا با تعریق وزنِ آبی بدنتان را از دست می‌دهید. این آب اضافی که در اطراف بافت‌ها، مفاصل و حفره‌های بین سلول‌ها وجود دارد به‌دلیل مصرفِ بیش ‌از حد سدیم یا تغییرات هورمونی جمع می‌شود. وزن آبی خیلی راحت بعد از خوردن یک غذای خوش‌نمک برمی‌گردد. از سوی دیگر، افزایش مداوم دمای بدن در دوره‌ای طولانی‌مدت معمولا خطرناک است.

خلاصه:
تعریق هیچ ارتباطی با کاهش چربی ندارد. آب بدنتان است که با تعریق کاهش می‌یابد و وزن بدنتان را کم می‌کند. اگر هم می‌خواهید وزن آبی را کم کنید، به‌جای تعریق با افزایش دمای بدن، بهتر است از ورزش یا نوشیدن آب استفاده کنید (متناقض به نظر می‌رسد؟).

۲۳. می‌توان به‌شکل موضعی بدن را لاغر کرد!

در واقع، برنامه‌های کاهش وزن خاص و خوردن غذاهای خاص و ورزش هرگز نمی‌توانند کمکتان کنند که مثلا فقط ران‌هایتان را لاغر کنید. هرگز نمی‌توان مشخص کرد که چربی از کجای بدن کم می‌شود. فقط در کنار برنامه‌های کاهش وزن، برای قسمت‌هایی از بدن می‌توانید ورزش‌های خاصی را انجام دهید که در کنار لاغرشدن کل بدن، در آن قسمت بخصوص عضله ساخته شود؛ مثلا اگر می‌خواهید فقط بازوهایتان لاغر شوند، تمرینات مربوط به بازو را بیشتر انجام دهید تا در بازو عضله‌سازی کنید.

خلاصه:
اگر کسی به شما می‌گوید فلان غذای بخصوص یا فلان رژیم می‌تواند فقط وزن بازو، ران یا شکم را آب کند، باور نکنید.

۲۴. بعضی روزها تقلب کنید یا به خودتان پاداش بدهید!

این حقیقت دارد که گاهی می‌توانید با تقلب‌کردن یا جایزه‌دادن به خودتان، نسبت به ادامه روند کاهش وزن انگیزه پیدا کنید. با این ‌حال، بهتر است یک روز کامل این کار را انجام ندهید. در یک روز فرصت کافی برای خوردن هر آنچه در این مدت از آن دوری کرده بودید دارید. این کار پیشرفت‌تان را در کاهش وزن مختل خواهد کرد. به‌جای آن، یک وعده را در نظر بگیرید؛ مثلا وعده ناهار را هرچه دوست دارید بخورید.

خلاصه:
در بین برنامه کاهش وزنتان، «یک وعده» را به خودتان پاداش بدهید و خودتان را به یک همبرگر یا بستنی یا غذای چرب‌وچیلی مهمان کنید، نه «یک روز کامل» را.

۲۵. غذاخوردن در انتهای شب ممنوع است!

می‌گویند صبحِ زود غذاخوردن باعث سوخت‌وساز بهتر می‌شود و اواخر شب اگر چیزی بخورید، دور کمرتان افزایش پیدا می‌کند. این باور نادرست است.

اگر قرار است بعد از ۷ بعدازظهر دیگر چیزی نخورید، باید صبح خیلی زود بیدار شوید. به ‌این ‌دلیل که اگر دیر بیدار شوید، فاصله وعده شام از صبحانه بسیار طولانی می‌شود. سبک زندگی هرکسی متفاوت است و بسیاری افراد نمی‌توانند صبح زود بیدار شوند؛ بنابراین این نسخه لزوما برای همه کار نمی‌کند.

بهترین روش این است که یک ساختار مناسب برای غذاخوردن داشته باشید. یکی‌دو ساعت بعد از بیدارشدن در صبح غذا بخورید، بین هر دو وعده غذایی ۴ تا ۶ ساعت فاصله باشد و ۲ ساعت قبل از خواب دیگر در شب غذا نخورید.

خلاصه:
اینکه در ساعت‌های آخر شب باید چیزی بخورید یا نه به سبک زندگی و زمان خوابیدن و بیدارشدنتان بستگی دارد. هرچه فاصله غذاخوردنتان بیشتر باشد، تمایل به پرخوری در شما افزایش می‌یابد.

۲۶. چاقیِ ژنتیکی را نمی‌توان درمان کرد!

درست است که ژن‌ها در چاقی نقش مهمی دارند، اما بازهم می‌توانیم با رژیم و ورزش بر این مشکل غلبه کنیم. رایج‌ترین دلیل اضافه‌وزن خوردن غذاهای ناسالم است که هیچ ارتباطی با ژنتیک ندارد. کودکان عادات غذایی خوب و بد را از سرِ سفره والدین یاد می‌گیرند؛ بنابراین با انتخاب‌های سالم می‌توانیم از کودکی این چرخه ژنتیکی چاقی را بشکنیم.

خلاصه:
می‌توان با رفتارهای درست و داشتن سبک زندگی سالم بر چاقی ژنتیکی غلبه کرد. متداول‌ترین دلیل چاقی عادات ناسالم در زندگی است که هیچ ارتباطی با ژنتیک ندارد.

و در پایان

آیا تاکنون از برنامه‌های کاهش وزن و رژیم لاغری کمک گرفته‌اید؟ چند بار تصمیم گرفته‌اید و موفق نشده‌اید؟ آیا فکر می‌کنید این باورهای نادرست در این موفق‌نشدن‌ها نقش داشته‌اند؟

منبع:چطور

بسیاری از ما بارها در زندگی‌مان دچار معده‌درد می‌شویم؛ اما برای اینکه بدانیم دچار سرطان معده شده‌ایم یا نه، باید به‌دنبال چه علائمی بگردیم؟ فرد معمولا متوجه علائم اولیه سرطان معده نمی‌شود. احساس نفخ، سوزش سرِ دل، حالت تهوع و احساس ناخوشی از علائم اولیه سرطان معده هستند. بسیاری از این علائم در سایر بیماری‌های گوارشی نیز دیده می‌شوند؛ بنابراین باید بدانیم چگونه می‌توان این بیماری را تشخیص داد و چه زمانی به پزشک مراجعه کرد.

علائم اولیه سرطان معده

احساس نفخ، سوزش سرِ دل، حالت تهوع و احساس ناخوشی از علائم اولیه سرطان معده هستند. این علائم در بسیاری از مشکلات گوارشی مشاهده می‌شوند. به همین دلیل، در بیشتر موارد، سرطان معده دیر تشخیص داده می‌شود. فرد باید مراقب علائم زیر باشد و در صورت مشاهدۀ آنها به پزشک مراجعه بکند.

۱. کاهش وزن بدون دلیل

کاهش وزن بدون دلیل از مهم‌ترین علامت بروز سرطان معده است.

۲. احساس خستگی جدی

این امر ممکن است به‌دلیل ازدست‌دادن خون باشد. احساس خستگی همراه با کاهش وزنِ غیرمنتظره ممکن است یکی از علائم اولیه سرطان معده باشد. ازدست‌دادن خون می‌تواند به کم‌خونی منجر بشود که به‌معنای کاهش گلبول‌های قرمز خون بوده و یکی از دلایل بروز خستگی است.

۳. وجود خون در مدفوع و استفراغ

این نشانه چندان رایج نیست، ولی ممکن است در فرد مشاهده بشود. در این حالت، مدفوع با رگه‌های سیاه و تیره دیده می‌شود. این امر ممکن است به‌خاطر خونریزی در معده یا قسمت‌های بالایی روده باریک باشد.

۴. احساس سیری

احساس سیری، حتی وقتی مقدار کمی غذا خورده‌اید، یکی از علائم اولیه سرطان معده است. بسیاری از مبتلایان به سرطان معده، حتی پس از خوردن مقدار کمی غذا، در قسمت بالایی شکمشان احساس پُری می‌کنند.

۵. تغییر عادات مربوط به دفع مدفوع

ممکن است فرد موارد زیادی از یبوست و اسهال را تجربه کند که برای او عادی نیست.

۶. علائم ناراحتی گوارشی که از بین نمی‌روند

برای مثال، ممکن است فرد حالت تهوع یا ناراحتی شکمی داشته باشد که برای بیش از چند روز ادامه می‌یابد.

۷. وجود علائم گوارشی که قبلا تجربه نکرده‌اید

رفلاکس، که در آن محتویات از معده به‌سمت مری می‌آیند، یکی از مثال‌های خوب این حالت است.

با اینکه این علائم معمولا به‌خاطر سایر مشکلات گوارشی بروز می‌کنند، ممکن است از علائم احتمالی سرطان معده باشند؛ لذا بهتر است در صورت مشاهدۀ آنها به پزشک مراجعه کنید و در صورت نیاز به درمان بپردازید.

عواملی که احتمال بروز سرطان معده را افزایش می‌دهند

بر اساس تحقیقات، برخی عوامل احتمال بروز سرطان معده را افزایش می‌دهند. با این ‌حال، ممکن است در فردی علی‌رغمِ بودنِ عوامل خطرزا سرطان معده بروز نکند و برعکس، در فردی دیگر علی‌رغمِ نبودنِ عوامل خطرزا شاهد سرطان معده باشیم. عوامل خطرزایی که احتمال بروز سرطان معده را افزایش می‌دهند عبارت‌اند از:

۱. جنسیت

مردان بیش از زنان در خطر بروز سرطان معده هستند.

۲. سن و نژاد

میزان بروز سرطان معده در افراد بالای ۵۰ سال بیشتر است. بیشترِ بیماران مبتلا به سرطان معده بین ۶۰ تا ۸۰ سال سن دارند. در برخی نژادها، سرطان معده رایج‌تر از سایر نژادهاست.

۳. عفونت هلیکوباکتر پیلوری

باکتری هلیکوباکتر پیلوری یکی از عوامل اصلی بروز سرطان معده است. عفونت هلیکوباکتر پیلوری معمولا با بروز سرطان معده در افراد در ارتباط است.

۴. رژیم غذایی

رژیم‌های غذایی سرشار از غذاهای دودی، گوشت و ماهی‌های شور و ترشی سبزیجات باعث افزایش احتمال بروز سرطان معده می‌شود. گوشت‌های فراوری‌شده نیز سرشار از عوامل بروز سرطان معده مانند نیترات و نیتریت هستند. برخی باکتری‌ها مانند هلیکوباکتر پیلوری توانسته‌اند این ترکیبات را تغییر بدهند و باعث بروز سرطان معده در جانوران آزمایشگاهی بشوند. رژیم غذایی سرشار از میوه و سبزیجات احتمال بروز سرطان معده را کاهش می‌دهد.

۵. استفاده از دخانیات

استفاده از دخانیات احتمال بروز سرطان معده را تا ۲ برابر افزایش می‌دهد.

۶. سابقه خانوادگی

افرادی که در خانواده‌شان سابقه سرطان معده وجود دارد، در خطر جدی‌تری قرار دارند. وجود سرطان معده در اقوام درجه‌یک مانند والدین، فرزندان و برادر و خواهر احتمال بروز سرطان معده را در فرد افزایش می‌دهد.

۷. لنفوم معده

لنفوم معده نوعی سرطان غیرشایع است که از بافت معده نشئت می‌گیرد. ابتلا به لنفوم معده احتمال بروز سرطان معده را افزایش می‌دهد.

۸. اضافه‌وزن و چاقی

اضافه‌وزن نیز احتمال بروز سرطان معده را مخصوصا در قسمت بالاییِ معده افزایش می‌دهد.


حتما بخوانید: ۲۶ باور اشتباه درباره لاغری و کاهش وزن که نباید بپذیرید


۹. داشتن سابقه جراحی معده

سابقه جراحی معده به‌دلایلی مانند زخم‌های معده می‌تواند احتمال بروز سرطان معده را افزایش بدهد. احتمالا این امر به‌خاطر تولید کمتر اسید است. اسید معده موجب جلوگیری از تکثیر باکتری‌های تولیدکنندۀ نیتریت در معده می‌شود. همچنین رفلاکس صفراوی به معده بعد از جراحی نیز می‌تواند احتمال بروز سرطان معده را افزایش بدهد.

۱۰. کم‌خونی پرشینیوز

این شکل از کم‌خونی به‌خاطر ناتوانی معده در تولید فاکتور داخلی به ‌وجود می‌آید. فاکتور داخلی ترشح‌شده از معده برای جذب ویتامین B12 ضروری است. کم‌خونی پرشینیوز احتمال بروز سرطان معده را افزایش می‌دهد.

۱۱. گروه خونی A

افراد با گروه خونی A بیش از دیگران در خطر ابتلا به سرطان معده هستند.

۱۲. برخی اختلالات ژنتیکی

برخی اختلالات ژنتیکی مانند سندروم لینچ احتمال بروز برخی سرطان‌ها مانند سرطان معده را افزایش می‌دهد.

۱۳. برخی مشاغل

افرادی که در برخی مشاغل مانند صنایع زغال‌سنگ، فلزات و لاستیک‌سازی کار می‌کنند بیش از دیگران در معرض ابتلا به سرطان معده هستند.

نقطه امیدبخش برای پیشگیری از سرطان معده

سرطان معده رو به افول است. دلیل عمده این امر آن است که امروز عفونت‌های ناشی از هلیکوباکتر پیلوری، که یکی از علل اصلی بروز سرطان معده است، زودتر از قبل تشخیص داده می‌شود. هلیکوباکتر پیلوری به‌دلیل ایجاد التهاب مزمن در لایه پوششی معده و بروز زخم می‌تواند موجب سرطان معده بشود.

امروزه، با مشاهده علائم هلیکوباکتر پیلوری، عفونت با آنتی‌بیوتیک‌ها کنترل می‌شود، که این امر موجب کنترل عفونت و کاهش احتمال ابتلای فرد به سرطان می‌شود.

آزمایش‌های تشخیص سرطان معده

زمانی که پزشک علائم گفته‌شده را در بیمار مشاهده کند، به بروز سرطان معده مشکوک می‌شود. برای تشخیص و تأیید ابتلا باید آزمایش‌های زیر در فرد انجام بشود:

  • ام‌آر‌آی؛
  • بافت‌برداری؛
  • لاپاراسکوپی؛
  • سی‌تی اسکن؛
  • آندوسکوپی فراصوت؛
  • رادیوگرافی قفسه سینه؛
  • برش‌نگاری با گسیل پوزیترون؛
  • آندوسکوپی یا درون‌بینی دستگاه گوارش بالایی.

آیا می‌توان احتمال بروز سرطان معده را کاهش داد؟

با اینکه هیچ راه قطعی برای جلوگیری از بروز سرطان معده وجود ندارد، برخی از اقدامات می‌توانند احتمال بروز آن را کاهش بدهند.

۱. تغذیه سالم

پزشکان بر این باورند که تغذیه ناسالم تأثیر شگرفی در افزایش احتمال بروز سرطان معده دارد. برای کاهش این احتمال بهتر است این نکات را رعایت کنید:

  • از مصرف غذاهایی که با شورکردن، ترشی‌انداختن یا دودی‌کردن نگهداری می‌شوند خودداری کنید.
  • جامعه سرطان آمریکا (American Cancer Society) پیشنهاد می‌کند مصرف غذاهای گیاهی را افزایش دهید. این مقدار شامل ۲٫۵ فنجان میوه و سبزیجات در روز است. مصرف غلات کامل، ماهی و طیور احتمال بروز سرطان معده را کاهش می‌دهد.

‌۲. از مصرف دخانیات خودداری کنید

مصرف دخانیات یکی از مهم‌ترین عوامل افزایش احتمال ابتلا به سرطان‌ها مانند سرطان معده است؛ بنابراین خودداری از مصرف آن خطر بروز این سرطان را کاهش می‌دهد.


حتما بخوانید: راههای پیشگیری از سرطان چیست؟


آیا سرطان معده قابل‌درمان است

روند درمان سرطان معده تا حد زیادی به میزان سلامت عمومی بیمار و درجه سرطان بستگی دارد. سرطان معده معمولا در مراحل پایانی تشخیص داده می‌شود که در سایر بخش‌های بدن گسترده شده است. در مراحل پیشرفته سرطان، دیگر درمانش کار آسانی نخواهد بود و تمرکز غالبا بر کنترل بیماری است. شناساییِ زودهنگام سرطان معده احتمال درمانش را افزایش می‌دهد.

سخن پایانی

هیچ راه قطعی برای پیشگیری از ابتلا به سرطان معده وجود ندارد؛ اما تغییراتی در سبک زندگی و داشتن تغذیه سالم و خودداری از مصرف دخانیات احتمال ابتلا به سرطان معده را کاهش می‌دهد.

علائم اولیه سرطان معده با بسیاری از مشکلات گوارشی ساده شباهت دارد. این امر موجب تشخیص دیرهنگام سرطان معده می‌شود. توجه به علائم این بیماری و مراجعه سریع به پزشک احتمال زنده‌مانی بیمار را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد.

منبع:چطور

فشار خون بالا در بارداری که یکی از دغدغه‌های زنان باردار است، همیشه خطرناک نیست، اما گاهی‌ می‌تواند اثرات ناخوشایندی بر سلامتی مادر و نوزاد داشته باشد. با ما همراه باشید تا از علل بروز فشار خون در بارداری و روش‌های کنترل و پیشگیری از آن مطلع شوید.

 

چه عواملی باعث فشار خون بالا در بارداری می‌شود؟

با توجه به یافته‌های «مؤسسه‌ی ملی قلب، ریه و خون» (NHLBI)، فشار خون بالا در دوران بارداری علت‌های مختلفی دارد:

  • اضافه وزن یا چاقی؛
  • فقر حرکتی؛
  • سیگار کشیدن؛
  • نوشیدن الکل؛
  • بارداری اول؛
  • سابقه‌ی خانوادگی فشار خون در دوره‌ی بارداری؛
  • بارداری چندقلویی؛
  • سن (بیش از ۴۰ سال)؛
  • استفاده از فناوری‌های کمک‌باروری (مانند IVF)؛

عوامل موثر در فشار خون بالا در دوران بارداری

 

سبک زندگی ناسالم ممکن است در دوران بارداری منجر به فشار خون بالا شود. داشتن اضافه وزن یا چاقی و نداشتن فعالیت از عوامل عمده‌‌ی ایجاد فشار خون بالا هستند.
احتمال بالا رفتن فشار خون در زنانی که اولین بارداری خود را تجربه می‌کنند بیشتر است، اما خوشبختانه احتمال بروز فشار خون بالا در بارداری‌های بعدی بسیار کم می‌شود.
احتمال فشار خون بالا در زنانی که چندقلو باردار هستند بیشتر است، چون بدن آنها تحت فشار بیشتری قرار دارد.
سن مادر نیز از عوامل مؤثر است، به همین دلیل زنان باردار بالای چهل سال بیشتر در معرض خطر هستند.
طبق گزارش انجمن پزشکی باروری آمریکا (American Society for Reproductive Medicine)، استفاده از تکنیک‌های کمک‌باروری (مانند IVF) طی فرآیند لقاح، احتمال بالا رفتن فشار خون در زنان باردار را افزایش می‌دهد.
زنانی که قبل از بارداری فشار خون بالا دارند، نسبت به افراد دارای فشار خون طبیعی، در دوران بارداری‌ بیشتر در معرض خطر هستند.

انواع فشار خون در دوره‌ی بارداری

  • فشار خون مزمن: گاهی‌اوقات ممکن است زنان قبل از بارداری فشار خون بالا داشته باشند. به این نوع فشار خون، فشار خون مزمن می‌گویند که معمولا با داروهای فشار خون درمان می‌شود. علاوه بر این، پزشکان فشار خون بالایی را که در بیست هفته‌ی اول بارداری بروز می‌کند به عنوان فشار خون مزمن در نظر می‌گیرند.
  • فشار خون بارداری: این مشکل از هفته‌ی بیستم به بعد بارداری شروع، و معمولا پس از زایمان برطرف می‌شود و شایع‌ترین عارضه‌ی آن القای درد زایمان است. اگر این بیماری قبل از هفته‌ی سی‌ام تشخیص داده نشود، احتمال بروز پری‌اکلامپسی بیشتر می‌شود.
  • فشار خون مزمن به همراه پری‌اکلامپسی: نوع دیگری از فشار خون مزمن، زمانی است که زن قبل از بارداری فشار خون داشته باشد و بعد از بارداری در ادرارش پروتئین دیده شود یا در دوران بارداری خود با عوارض دیگری روبه‌رو شود.

پیگیری فشار خون در دوران بارداری

فشار خون را به صورت کسر فشار خون سیستولیک روی فشار خون دیاستولیک می‌خوانند

  • عدد بیشتر، فشار سیستولیک یا همان فشار خون درون سرخرگ‌هاست و میزان فشاری را نشان می‌دهد که وقتی قلب منقبض می‌شود خون را به سمت رگ‌ها پمپ می‌کند.
  • عدد کمتر یا فشار دیاستولیک، میزان فشار خون را در زمان آرامش قلب نشان می‌دهد.

در دوران بارداری فشار خون طبیعی باید چقدر باشد؟

برای اینکه مشخص شود فشار خون «طبیعی» شما در دوران بارداری چقدر است، احتمالا پزشک در اولین ویزیت فشار خون‌تان را به عنوان فشار پایه اندازه می‌گیرد. سپس در هر ویزیت دوباره فشار خون شما را می‌گیرد و با فشار پایه مقایسه می‌کند.
فشار خون طبیعی معمولا نزدیک دوازده روی هشت میلی‌متر جیوه است.

چه میزان فشار خونی در دوران بارداری، بالا در نظر گرفته می‌شود؟

فشار خون بالاتر از ۱۴ روی نه، یا فشار خونی که پانزده درجه بالاتر از فشار خون قبل از بارداری باشد، نگران‌کننده است.
در اوایل بارداری، معمولا از هفته‌ی پنجم تا اواسط سه ماهه‌ی دوم، ممکن است فشار خون کاهش پیدا کند زیرا هورمون‌های بارداری رگ‌های خونی را گشاد می‌کنند. در نتیجه، مقاومت در برابر جریان خون کاهش پیدا می‌کند.

چه میزان فشار خونی در دوران بارداری، پایین در نظر گرفته می‌شود؟

برای تعیین پایین بودن فشار خون، عدد قطعی وجود ندارد، با این حال فشار خون پایین با علائمی همراه است:

  • سردرد؛
  • سرگیجه؛
  • حالت تهوع؛
  • احساس ضعف؛
  • رنگ‌پریدگی.

تغییرات فشار خون در دوران بارداری

در دوران بارداری، فشار خون ممکن است تغییر کند یا به سطح قبل از بارداری بازگردد. این تغییرات ممکن است به دلایل زیر باشند:

  • مقدار خون در بدن زن افزایش می‌یابد. به گفته مجله‌ی «سیرکولیشن» (Circulation)، حجم خون زن در طول بارداری به میزان ۴۵ درصد افزایش پیدا می‌کند. قلب باید این مقدار خون اضافی را به سراسر بدن پمپ کند.
  • بطن چپ (سمت چپ قلب که میزان قابل توجهی از پمپاژ را انجام می‌دهد) ضخیم‌تر و بزرگتر می‌شود. این عارضه‌ی موقت، قلب را مجبور می‌کند بیشتر کار کند تا از پس پمپاژ این حجم خون برآید.
  • کلیه‌ها نیز مقدار بیشتری وازوپرسین، هورمون منجر به افزایش حفظ آب، ترشح می‌کنند.

در اغلب موارد، فشار خون بالا در دوران بارداری تقریبا بلافاصله پس از زایمان از بین می‌رود. در صورتی که فشار خون پس از زایمان همچنان بالا بماند، پزشک ممکن است برای بازگشت به حالت طبیعی دارو تجویز کند.

نکاتی برای پیگیری فشار خون در دوران بارداری

 

روش‌های زیادی برای پیگیری فشار خون در طول حاملگی وجود دارد، از جمله:

  • یک دستگاه فشارسنج از داروخانه یا فروشگاه آنلاین کالاهای پزشکی بخرید. خیلی از این دستگاه‌ها روی مچ دست یا بازوی شما قرار می‌گیرند. برای اطمینان از دقت فشارسنج، آن را به مطب پزشک خود ببرید و با دستگاه فشارسنج او مقایسه کنید.
  • به طور مرتب به درمانگاه یا داروخانه یا هر مکان دیگری که دستگاه فشارسنج دارند مراجعه کنید و فشار خون‌تان را بگیرید.
  • فشار خون‌تان را هر روز در یک زمان مشخص بگیرید تا از صحت و دقت نتیجه مطمئن شوید. صاف بنشینید و پاهایتان را روی هم نیاندازید. همیشه دستگاه را فقط روی یک بازو استفاده کنید.
  • به فاصله‌ی هر ۴ ساعت یک بار فشار خون‌تان را اندازه بگیرید، اگر هر دفعه بالا بود و یا اگر علائم فشار خون بالا داشتید حتما به پزشک مراجعه کنید.

عوارض فشار خون بالا در دوران بارداری چیست؟

اگر فشار خون پس از هفته‌ی بیستم بارداری همچنان ادامه پیدا کند، می‌تواند منجر به بروز عوارضی ار جمله پری‌اکلامپسی شود.

پری‌اکلامپسی چیست؟

این بیماری می‌تواند باعث وارد آمدن آسیب جدی به اندام‌ها بدن، از جمله مغز و کلیه شود. پری‌اکلامپسی را به نام توکسمی یا فشار خون ناشی از بارداری نیز می‌شناسند. پری‌اکلامپسی همراه با تشنج تبدیل به اكلامپسی می‌شود که می‌تواند مرگبار باشد.

با مراقبت‌های کامل قبل از زایمان و ویزیت منظم دکتر، می‌توان علائم پری‌اکلامپسی را تشخیص داد. این علائم عبارتند از:

  • وجود پروتئین در نمونه‌ی ادرار؛
  • تورم غیرطبیعی دست و پا؛
  • سردرد مداوم.

سندرم «هلپ» (HELLP)

هلپ مخفف انگلیسی عبارت همولیز، افزایش آنزیم‌های کبدی و کاهش تعداد پلاکت‌‌ است. این مشکل وخیم و خطرناک می‌تواند یکی از عوارض پر‌ی‌اکلامپسی باشد. تهوع، استفراغ، سردرد و درد در ناحیه فوقانی شکم از نشانه‌های این سندروم است. از آنجایی که هلپ می‌تواند به شدت به اندام‌های حیاتی بدن آسیب برساند، برای سلامتی مادر و کودک و کاهش فشار خون نیاز به مراقبت‌های اورژانسی خواهد بود. در بعضی موارد حتی باید زایمان زودتر از موعد انجام شود.

کاهش وزن نوزاد

فشار خون بالا در دوران بارداری می‌تواند بر میزان رشد کودک نیز تأثیر بگذارد و باعث شود وزن نوزاد هنگام تولد پایین باشد.

بر اساس مطالعات کنگره‌ی متخصصین زنان و زایمان آمریکا، دیگر عوارض فشار خون بالا عبارتند از:

  • جدا شدن جفت، موقعیتی اورژانس که در آن جفت پیش از موعد از رحم جدا می‌شود؛
  • زایمان زودرس، زایمانی که قبل از هفته‌ی سی‌وهشتم بارداری انجام شود؛
  • زایمان سزارین.

پیشگیری از فشار خون بالا در دوران بارداری

دلایل خطرناک و رایج فشار خون بالا، مانند چاقی و سابقه‌ی فشار خون بالا را می‌توان از طریق رژیم غذایی و ورزش کاهش داد. البته در دوران بارداری، افزایش وزن اجتناب‌ناپذیر است. توصیه می‌شود زنان باردار با پزشک خود مشورت کنند تا بدانند چه میزان اضافه وزن طبیعی است.

رژیم‌های غذایی برای زنان باردار در هر فرد متفاوت است. با یک متخصص تغذیه صحبت کنید تا با توجه به قد و وزن‌تان برای شما برنامه‌ی تغذیه مناسب بنویسد.

مؤسسه‌ی ملی قلب، ریه و خون تأکید می‌کند برای کاهش خطر ابتلا به فشار خون بالا باید تمام اقدامات لازم را انجام دهید. باید از سیگار و الکل، که هر دو فشار خون را بالا می‌برند، دوری کنید.

بارداری باعث تغییر هورمون‌ها و تغییرات روانی و جسمی می‌شود. این تغییرات می‌تواند موجب استرس زن باردار شوند که به نوبه‌ی خود می‌تواند کنترل فشار خون بالا را دشوار‌تر کند. روش‌های کاهش استرس مانند یوگا و مراقبه را امتحان کنید.

درمان فشار خون بالا در دوران بارداری

مصرف بعضی از داروهای فشار خون رایج برای زنان باردار مناسب نیست.

هنگام بارداری از این داروها برای کاهش فشار خون استفاده نکنید:

  • مهار کننده‌های ACE؛
  • مهارکننده‌های رنین؛
  • مسدودکننده‌های گیرنده‌ی آنژیوتانسین.

این داروها به‌ویژه از طریق جریان خون به بدن نوزاد در حال تکامل منتقل می‌شوند و می‌توانند سلامتش را تحت تأثیر قرار دهند. همچنین این داروها می‌توانند خون را رقیق کنند، این عارضه بر توانایی مادر برای حفظ جنین اثر می‌گذارد.

متیلدپا (Methyldopa) و لبتالول (labetalol) هر دو داروهایی هستند که مصرف آنها برای کنترل فشار خون در دوران بارداری ضرری ندارند.

اگر در طول بارداری دچار فشار خون بالا شدید، حتما با پزشک خود در مورد چگونگی کنترل فشار خون صحبت کنید.

نکات مهم

فشار خون بالا در دوران بارداری معمولا به مشکلات جدی منجر نمی‌شود. با این حال، اگر کنترل و درمان نشود، می‌تواند هم برای مادر و هم برای نوزاد خطرناک باشد. متأسفانه اختلالات فشار خون ناشی از فشار خون بالا دومین علت مرگ مادران در دوران بارداری در ایالات متحده است.

همیشه در مورد نگرانی‌های خود با دکتر خود صحبت کنید. برنامه‌ریزی برای مراقبت‌های قبل از زایمان می‌تواند تجربه‌ی بارداری سالمی را برایتان به ارمغان بیاورد.

قبل از اینکه باردار شوید در مورد عوامل و دلایل احتمالی فشار خون بالا تحقیق کنید و برای پایین نگه داشتن فشار خون در دوران بارداری اقدامات پیشگیرانه را انجام دهید.

خلاصه

  • اگر فشار خون بیشتر از ۱۴ روی ۹ میلیمتر جیوه باشد، به عنوان فشار خون بالا شناخته می‌شود.
  • اگر فشار خون پس از هفته‌ی بیستم بارداری همچنان بالا باشد، ممکن است مادر دچار پری‌اکلامپسی یا عوارض دیگر شود.
  • برخی از داروهای رایج فشار خون می‌توانند برای زنان باردار مشکلاتی ایجاد کنند. قبل از مصرف هر نوع دارو، با پزشک خود صحبت کنید.
  • فشار خون بالا در دوران بارداری همیشه خطرناک نیست. اما گاهی‌اوقات می‌تواند عواقب شدیدی بر سلامتی مادر و نوزاد داشته باشد. بر اساس اطلاعات مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، تعداد زنان باردار دچار این شرایط در حال افزایش است.

برگرفته از : healthline

منبع: چطور

زیاد تشنه می‌شوید؟ ما معمولاً وقتی مصرف داروی جدیدی را شروع می‌کنیم فکر می‌کنیم عوارض جانبی که در انتظار ماست چیزهایی مانند سرگیجه، سردرد، یبوست و حالت تهوع خواهد بود؛ اما برخی از داروها ممکن است مستقیماً یا غیرمستقیم منجر به دهیدراسیون یا کم‌آبی بدن شوند.

یک سری از داروها ممکن است علاوه بر عوارضی مانند استفراغ یا اسهال، آب بدن را بکشند، حجم ادرار را افزایش دهند، یا سبب از دست دادن مایعات شوند.
اگر لیست عوارض جانبی داروی مصرفی‌تان، شامل کم آب شدن بدن هم می‌شود نباید مصرف دارو را متوقف کنید. با پزشکتان در مورد این مسئله و راه مقابله با آن حرف بزنید و مهم‌تر از همه اینکه سعی کنید بیشتر آب بنوشید؛ اما زیاده‌روی نکنید.

علامت و نشانه‌ی کم‌آبی شدید بدن شامل رعشه، ضعف و تاری دید می‌شود. در موارد بسیار شدید، کم آبی بدن می‌تواند کُشنده باشد. بنابراین همیشه باید به طور مناسب به بدنتان آب‌رسانی کنید و به هر علامت و نشانه‌ای از دهیدراته شدن بدن توجه داشته باشید و به پزشکتان اطلاع بدهید. توصیه می‌کنیم همیشه نسبت به عوارض جانبی هر داروی جدیدی که مصرف آن را شروع می‌کنید آگاه باشید. در ادامه به شما می‌گوییم چه داروهای رایجی معمولاً سبب کم آبی بدن می‌شوند.

ملین‌ها برای رفع یبوست

اگر دچار یبوست شده باشید، داروهای ملین می‌توانند کمک کنند مزاجتان به حالت معمول خود برگردد. داروهای ملین باید برای دوره‌ی کوتاهی مصرف شوند. داروهای ملین به صورت OTC در دسترس‌اند؛ اما ممکن است پزشک برایتان نوع تجویزی آن را مناسب بداند و توصیه کند، مثلاً پلکاناتید (ترولانس) که یبوست ناشی از سندرم روده تحریک‌پذیر را برطرف می‌کند. داروهای ملین با سرعت دادن به حرکات روده می‌توانند باعث شوند بدن شما آب بیشتری از دست دهد.
داروهای ملین، حرکات روده را افزایش می‌دهند و تا جایی می‌رسانند که ممکن است دچار اسهال شوید و بدنتان به دلیل از دست دادن مایعات، کم آب شود. به همین دلیل است که مصرف خودسرانه‌ی داروهای ملین خطرناک است. همیشه با اجازه و تجویز پزشک از داروهای ملین استفاده کنید.

داروهای خوراکی دیابت نوع 2

اگر دچار دیابت نوع دو هستید ممکن است از یک مهارکننده‌ی سدیم گلوکز کوترانسپورتر دو که یک قرص خوراکی است و سطح گلوکز و هموگلوبین A1C را کنترل کرده و به پیشگیری از عوارض ناشی از دیابت کمک می‌کند، استفاده کنید. این داروها شامل Invokana، Farxiga و Jardiance می‌شوند.
مهارکننده‌های SGLT2 روی کلیه‌ها اثر می‌گذارند و در نهایت باعث می‌شوند قند بیشتری از ادرارتان دفع شود. در نتیجه، کلیه‌ها آب بیشتری از بدنتان می‌کشند تا ادرارتان را رقیق کنند. تأثیر ادرارآوری دارو می‌تواند یک جنبه‌ی مثبت هم داشته باشد: اگر شما فشارخون بالایی داشته باشید، احتمالاً فشارخونتان پایین خواهد آمد و از ریسک بیماری قلبی‌تان کاسته خواهد شد.
متفورمین داروی رایج دیگری برای دیابت نوع دوم است که ممکن است منجر به ناراحتی گوارشی و اسهال شده و در نتیجه بدن را کم آب کند. احتمال این عارضه‌ی جانبی خصوصاً در افرادی که تازه مصرف متفورمین را شروع کرده‌اند، یا دوز بالایی از این دارو را مصرف می‌کنند بیشتر است. توصیه شده است اگر متفورمین مصرف می‌کنید و احساس ناخوشی می‌کنید جرعه‌های کوچکی از آب بنوشید و دارویی بابت درمان ناراحتی گوارشتان مصرف نکنید مگر اینکه پزشکتان اجازه داده باشد.

قرص اکسدرین برای میگرن

اکسدرین که داروی میگرن است و به صورت OTC عرضه می‌شود حاوی ترکیبی از استامینوفن و آسپیرین و کافئین است. کافئین به منظور کاهش درد و تقویت اثر استامینوفن در این دارو به کار رفته؛ اما می‌تواند خاصیت ادرارآوری هم داشته باشد. شما باید درد میگرن خود را فوراً تسکین دهید و دلیلی برای تحمل این سردرد وجود ندارد؛ اما یادتان باشد که آب کافی هم بنوشید تا بدنتان دهیدراته نشود.

داروهای مُدر تیازیدی و نگهدارنده‌ی پتاسیم برای فشارخون بالا

چند دسته‌ی متفاوت از گروه داروهای دیوروتیک یا مدر وجود دارند که شامل ادرارآورهای نگه‌دارنده‌ی پتاسیم و هیدروکلروتیازید می‌شوند. هر دو نوع این داروهای مدر، داروهای متداولی هستند که برای درمان فشارخون بالا به کار می‌روند. به طور کلی دیورتیک‌ها، کلیه‌ها را وادار می‌کنند سدیم در ادرار آزاد کنند که می‌تواند آب را از خون بکشد و به شما کمک کند آب اضافی را از طریق ادرار دفع کنید. با کم شدن میزان مایعات در رگ‌ها، فشارخونتان کاهش می‌یابد. در نتیجه این داروها می‌توانند سبب دهیدراته شدن بدن شوند. مصرف نرمال مایعات خود را ادامه دهید تا میزان هیدراسیون بدنتان تعدیل شود.

متفورمین داروی رایج دیگری برای دیابت نوع دوم است که ممکن است منجر به ناراحتی گوارشی و اسهال شده و در نتیجه بدن را کم آب کند. احتمال این عارضه‌ی جانبی خصوصاً در افرادی که تازه مصرف متفورمین را شروع کرده‌اند، یا دوز بالایی از این دارو را مصرف می‌کنند بیشتر است

 

داروهای ادرارآور لوپ هنله برای نارسایی قلبی

اگر دچار نارسایی قلبی باشید ممکن است پزشک برایتان یک داروی ادرارآور تجویز کرده باشد که یک نوع آن داروی ادرارآور لوپ هنله است. فوروزماید و بومتانید (بومکس)، دو نوع معروف از ادرارآورهای لوپ هنله‌اند. این نوع داروها، مایعات تجمع یافته را از بدن خارج می‌کنند تا از فشار وارد بر قلب کم شود. هر چند این داروها سبب از دست رفتن مایعات بدن می‌شوند؛ اما نکته اینجاست که نباید مدام آب بیشتری بنوشید تا آنچه از دست رفته را جبران کنید.
از طرفی به این معنی هم نیست که باید تشنه بمانید. در حد معمول و سالم آب بنوشید تا سطح مایعات بدن را حفظ کنید. این داروها به دلیل اینکه ادرار را افزایش می‌دهند باید صبح مصرف شوند تا مجبور نباشید تمام طول شب برای دستشویی از خواب بیدار شوید. از پزشکتان بپرسید چگونه می‌توانید سطح مایعات بدن خود را چک کنید. شاید پزشک توصیه کند هر روز خودتان را وزن کنید تا در صورت دهیدراته شدن بدن متوجه شوید یا شاید هم دوز مصرف دارویتان را تغییر دهد.

آپرمیلاست برای پسوریازیس پلاکی

آپرمیلاست قرصی است که با هدف گرفتن آنزیمی خاص که التهاب را کاهش می‌دهد، پسوریازیس متوسط تا شدید را بهبود می‌دهد. یکی از معمول‌ترین عوارض جانبی این دارو اسهال است که می‌تواند آن‌قدر شدید شود که بیمار را روانه‌ی بیمارستان کند.
البته اسهال ناشی از مصرف آپرمیلاست باید بعد از دو هفته‌ی اول برطرف شود. از پزشکتان بپرسید اگر دچار این عارضه جانبی شدید چه باید بکنید و اگر علاوه بر اسهال علائم دهیدراته شدن بدن را دارید، باز هم در مورد بهترین راه آبرسانی به بدن با پزشکتان مشورت کنید.

داروهای شیمی‌درمانی برای سرطان

شیمی درمانی برای درمان سرطان به کار می‌رود و این داروها می‌توانند عوارض جانبی زیادی داشته باشند از جمله تهوع و استفراغ. میزان تهوع و استفراغی که برخی از این داروها منجر به آن می‌شوند می‌تواند بسیار زیاد باشد. فاکتورهای زیادی وجود دارند که تعیین می‌کنند آیا دوره‌ی درمان شما سبب این عوارض جانبی خواهد شد یا خیر، از جمله نوع دارو، اینکه چگونه به شما داده می‌شود، دوز دارو و … .
ممکن است به شما داروی آنتی امتیک یا ضد تهوع داده شود که به کنترل حالت تهوع کمک می‌کند. سایر روش‌های کنترل عارضه‌ی کم آبی بدن شامل حفظ سطح آب بدن با نوشیدن مایعات، مصرف غذاهایی که محتوای آب بیشتری دارند (مثلاً سوپ و میوه و سبزی) و مکیدن یخ می‌شود.

لیتیوم برای اختلال دو قطبی

لیتیوم دارویی برای تثبیت خلق و خو است که در درمان اختلال دو قطبی به کار می‌رود. لیتیوم می‌تواند ادرار را افزایش دهد. اگر متوجه شدید که دچار تشنگی رفع نشدنی هستید و بیشتر از حد نرمال آب می‌نوشید، به پزشکتان اطلاع دهید. این دارو می‌تواند منجر به دیابت بی‌مزه شود که عارضه‌ای نادر است که در آن شما حجم زیادی ادرار رقیق دفع می‌کنید. یک سری از داروها می‌توانند این عارضه را درمان کنند؛ اما شما باید آب کافی بنوشید تا آب از دست رفته‌ی بدن را جبران کنید.

منبع: تبیان

اختلالات تیروئید، دومین علت شایع مربوط به سیستم غدد درون‌ریز طی بارداری محسوب می‌شوند. طبق آمار و گزارش‌ها، ریسک این دست مشکلات هم در زنانی که دچار کم‌کاری تیروئید هستند بالاست و هم در زنانی که دچار پُرکاری تیروئیدند.

مشکلات تیروئید در دوران بارداری

تاکنون چند بار در مورد مشکلات مربوط به غده تیروئید طی بارداری شنیده‌اید؟ اما آیا می‌دانید این مشکلات چه هستند؟ اختلالات تیروئید، دومین علت شایع مربوط به سیستم غدد درون‌ریز طی بارداری محسوب می‌شوند. طبق آمار و گزارش‌ها، ریسک این دست مشکلات هم در زنانی که دچار کم‌کاری تیروئید هستند بالاست و هم در زنانی که دچار پُرکاری تیروئیدند.

غده تیروئید در جلوی گردن قرار دارد و مسئول ترشح هورمون‌هایی است که هم بر متابولیسم و هم بر رشد بدن اثر می‌گذارند. این هورمون‌ها شامل‌ تری یدوتیرونین یا T3 و تیروکسین یا T4 می‌شوند. این هورمون‌ها مسئول عملکرد مناسب مغز، قلب و عضلات نیز هستند. جالب است بدانید پیشرفت مراحل بارداری و سیستم نورولوژیکی بدنتان نیز به این دو هورمون بستگی دارد.
به دلیل اهمیت هورمون‌های تیروئید در بارداری و عملکردهای گوناگون آن‌ها، در این مطلب به مشکلات احتمالی غده تیروئید که می‌توانند طی بارداری رخ بدهند می‌پردازیم.

در دوران بارداری چه اتفاقی برای غده تیروئید روی می‌دهد؟

اختلالات غده تیروئید می‌توانند قبل از بارداری وجود داشته باشند، اما ایجاد مشکلات تیروئید در دوران بارداری نسبتاً شایع‌اند. عملکرد این غده‌ی مهم همان‌طور که گفتیم گوناگون است و ارتباط نزدیکی با رشد جنین دارد.

تأثیر کم کاری تیروئید بر جنین می‌تواند خطرناک باشد. اگر کم کاری تیروئید تشخیص داده نشود، خود جنین می‌تواند با کم‌کاری تیروئید متولد شود که باعث مشکلاتی در رشد روانی او خواهد شد

پیش از همه، تیروئید می‌تواند بر قدرت باروری اثر بگذارد. این یعنی هر بیماری و مشکلی در غده تیروئید می‌تواند احتمال باردار شدنتان را کاهش دهد. دلیل این اتفاق این است که پایین بودن سطح هورمون‌های تیروئید منجر به تغییراتی در سیکل قاعدگی می‌شود. مطالعات زیادی نشان داده‌اند پریود نشدن با بیماری‌های تیروئید ارتباط دارد.
از سویی دیگر، هورمون T4 یکی از قهرمان‌های اصلی در رشد عصبی جنین است. اگر غده تیروئید شما به درستی عمل نکند، جنین شما می‌تواند دچار مشکلات نورولوژیکی شود که بر زندگی او اثر خواهد گذاشت.

طی بارداری، این احتمال وجود دارد که عملکرد غده تیروئید تغییر کند. دو اتفاق مهم می‌تواند رخ بدهد:
. غده تیروئید، فعالیت خود را افزایش دهد: پُرکاری تیروئید باعث کُند شدن رشد جنین می‌شود. ضمناً این اختلال می‌تواند باعث مرگ جنین شود.
. غده تیروئید، فعالیت خود را کاهش دهد: کم‌کاری تیروئید باعث می‌شود رشد هوشی جنین به درستی صورت نگیرد. ضمناً این اختلال می‌تواند باعث سقط جنین شود.

پُرکاری تیروئید در بارداری

پُرکاری تیروئید که طی آن غده تیروئید، تیروکسین بیشتری نسبت به حد نرمال تولید می‌کند، به اندازه‌ی کم‌کاری تیروئید شایع نیست. پُرکاری تیروئید در تقریباً 0.2 درصد از بارداری‌ها روی می‌دهد.
علائم پُرکاری تیروئید معمولاً شامل اضطراب و نگرانی در مادر می‌شود. همچنین این اختلال معمولاً منجر به افزایش فشارخون و کاهش وزن می‌شود؛ اما عوارض آن می‌تواند خیلی جدی‌تر باشد.
پُرکاری تیروئید باعث می‌شود جنین ضربان قلب بالاتری داشته باشد. در نهایت، رشد جنین مختل شده و به وضعیت نرمال نخواهد رسید. پُرکاری تیروئید می‌تواند باعث شود کودک زودرس به دنیا بیاید و حتی در رحم بمیرد.

کم کاری تیروئید در بارداری

غده تیروئید در بارداری هم از نظر سایز بزرگ‌تر می‌شود هم از نظر تولید هورمون فعال‌تر. این اتفاق نیازمند فعالیت زیاد غده است. وقتی خانم باردار، ذخایر تیروئیدی محدودی دارد یا دچار کمبود ید است، ممکن است کم کاری تیروئید رخ دهد؛ زیرا مصرف یُد طی بارداری برای سنتز و تولید هورمون‌های تیروئید لازم است.
این اتفاق در تقریباً 4 درصد از بارداری‌ها روی می‌دهد. تیروئید به کُندی کار می‌کند و میزان هورمون‌های لازم تولید نمی‌شود. علائم کاری تیروئید اغلب گیج کننده بوده و با دیگر بیماری‌ها اشتباه گرفته می‌شود، بنابراین باید مراقب علائم زیر باشید:
. خستگی و ضعف
. افزایش وزن
. یبوست
. خشکی پوست و ضعیف شدن مو و ناخن
. درد در عضلات و مفاصل
تأثیر کم کاری تیروئید بر جنین می‌تواند خطرناک باشد. اگر کم کاری تیروئید تشخیص داده نشود، خود جنین می‌تواند با کم‌کاری تیروئید متولد شود که باعث مشکلاتی در رشد روانی او خواهد شد.

چگونه از مشکلات تیروئید طی بارداری پیشگیری کنیم؟

خوشبختانه امروزه روش‌های کنترل متعددی برای شناسایی عوارض احتمالی طی بارداری وجود دارد. پیش از هر چیز، اگر فکر می‌کنید باردار هستید، مطمئناً باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک شما با انجام یک آزمایش خون، عملکرد تیروئیدتان را بررسی خواهد کرد. شما طی بارداری‌تان تحت چکاپ‌های گوناگون قرار می‌گیرید و پزشک متخصص زنان به طور منظم، وضعیت عملکرد تیروئیدتان را بررسی می‌کند تا مطمئن شود سطح هورمون‌های تیروئیدتان نرمال و ثابت است.
همان‌طور که می‌بینید مشکلات تیروئید در کنار دیابت بارداری، یکی از شایع‌ترین عوارض دوران بارداری‌اند. بهترین کاری که می‌توانید بکنید این است که به طور منظم و روتین به پزشکتان مراجعه کرده و همه‌ی تست‌ها و چکاپ‌های مرتبط را انجام دهید.
ضمناً این بیماری‌ها به راحتی تشخیص داده می‌شوند، بنابراین شما می‌توانید از تمام عوارضی که بارداری‌تان را تهدید می‌کنند پیشگیری کرده و سلامت خود و کودکتان را به خطر نیندازید.

منبع:تبیان

میگرن قاعدگی یا سردردهای میگرنی مرتبط با قاعدگی می‌تواند واقعاً ناراحت کننده باشد. شما نه تنها این درد را هر ماه تجربه می‌کنید بلکه در روزهای نزدیک به شروع سیکل قاعدگی‌تان این ترس و اضطراب را دارید که در حال نزدیک شدن به روزهایی هستید که دچار سردردهای میگرنی خواهید شد.

میگرن انواع گوناگونی دارد و زیرمجموعه‌ای از میگرن‌ها، میگرن قاعدگی هستند که همان‌طور که گفته شد این حملات تنها در روزهای نزدیک به شروع قاعدگی بروز می‌کنند.
میگرن مربوط به قاعدگی نیز وجود دارد که به این معنی است که هرچند شما قطعاً پیش از شروع سیکل ماهانه‌ی خود دچار میگرن می‌شوید، اما این حملات را در زمان‌های دیگری از ماه نیز دارید.

این طبیعی است که خانم‌ها در روزهای سیکل قاعدگی خود یا کمی قبل از شروع آن دچار سردرد شوند که دلیل آن افت استروژن است. با شروع پریود، محرک قوی‌تری برای میگرن فعال می‌شود.

میگرن قاعدگی در برابر میگرن مرتبط با قاعدگی

میگرن انواع گوناگونی دارد و زیرمجموعه‌ای از میگرن‌ها، میگرن قاعدگی هستند که همان‌طور که گفته شد این حملات تنها در روزهای نزدیک به شروع قاعدگی بروز می‌کنند.
میگرن مربوط به قاعدگی نیز وجود دارد که به این معنی است که هرچند شما قطعاً پیش از شروع سیکل ماهانه‌ی خود دچار میگرن می‌شوید، اما این حملات را در زمان‌های دیگری از ماه نیز دارید.
بیشتر خانم‌هایی که در روزهای نزدیک به پریود دچار حملات میگرن می‌شوند، دچار میگرن مرتبط با قاعدگی‌اند. سیکل قاعدگی این افراد بدون تردید یک عامل بزرگ است؛ اما عوامل دیگری هم می‌توانند باعث شوند در زمان دیگری نیز دچار این سردردها شوند.

درمان میگرن قاعدگی سخت است

میگرن قاعدگی و میگرن مربوط به قاعدگی می‌تواند سخت‌ترین نوع میگرن از جهت تسکین و درمان باشد. حملات این نوع میگرن نسبتاً شدید بوده و می‌تواند تا چند روز طول بکشد و تا حدودی ناتوان‌کننده است. حتی اگر شما فقط در زمان نزدیک به پریودتان دچار حملات میگرن شوید، برای خیلی از خانم‌ها این حملات ممکن است پنج روز یا بیشتر طول بکشد. در این موارد واقعاً باید با پزشک مشورت کنید تا درمان پیشگیرانه‌ی روزانه را برای میگرن انجام دهید.

به طور کلی، راهکارهای درمانی زیادی برای پیشگیری از میگرن و میگرن قاعدگی وجود دارد. یک سری از داروها و تغییرات در سبک زندگی می‌توانند به کاهش تعداد دفعات و شدت حملات میگرن قاعدگی و میگرن مرتبط با قاعدگی کمک کنند:

تریپتان‌ها می‌توانند از میگرن قاعدگی پیشگیری کنند
تریپتان‌ها داروهایی هستند که معمولاً زمانی مصرف می‌شوند که فرد احساس می‌کند یک حمله میگرنی در شرف وقوع است. اما انواعی از تریپتان‌ها وجود دارند که بیشتر طول می‌کشد تا اثر کنند و از این انواع می‌توان برای پیشگیری از حملات میگرن یا کاستن از شدت آن‌ها استفاده کرد.
تریپتان‌هایی که زودتر اثر می‌کنند مانند ایمیترکس (سوماتریپتان) و مگزالت (ریزاتریپتان) معمولاً دارای نیمه‌عمر حدود چهار ساعت هستند. نیمه عمر دارو به مدت زمان لازمی گفته می‌شود که طول می‌کشد تا غلظت دارو در بدن به اندازه‌ی نصف دوزی که با آن شروع شده کاهش پیدا کند.
تریپتان‌هایی نیز وجود دارند که نیمه عمر طولانی‌تری دارند. مثلاً فروواتریپتان دارای نیمه عمر 26 ساعت است و ناراتریپتان دارای نیمه عمر 6 تا 8 ساعت است. این تریپتان‌ها که نیمه عمر بیشتری دارند می‌توانند به عنوان یک مینی‌ پروفیلاکسی در روزهای نزدیک به قاعدگی مصرف شوند.
اگر می‌دانید که پریودتان، یک عامل بزرگ برای حمله میگرن است، می‌توانید مصرف یکی از این تریپتان‌هایی را که نیمه عمر طولانی‌تری دارند، یکی دو روز قبل از پریودتان شروع کنید و ضمناً هر روز یا روزی دو بار تا چند روز پشت سرهم مصرف آن را ادامه دهید. این کار به شما کمک می‌کند اجازه ندهید حمله میگرن‌تان شدت بگیرد و آزارتان دهد.

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، راهی دیگر برای پیشگیری
داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند ناپروکسن نیز می‌توانند به عنوان یک پروفیلاکسی برای پیشگیری از میگرن قاعدگی به کار بروند. مصرف 550 میلی‌گرم ناپروکسن، روزی دو بار و شش روز قبل و تا هفت روز بعد از قاعدگی، دارای اثرات قابل توجهی در پیشگیری از میگرن قاعدگی است.

منیزیم واقعاً می‌تواند یک مکمل طبیعی روزانه باشد که کمک می‌کند از بروز میگرن قاعدگی جلوگیری نماید. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده از منیزیم می‌تواند فعالیت سلول‌های عصبی را تثبیت کرده یا از تهییج‌پذیری سلول‌های عصبی جلوگیری نماید

بعد از بررسی پانزده مطالعه که به آزمایش درمان‌های غیرسنتی، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی و دیگر درمان‌های مکمل پرداخته بودند این طور نتیجه گرفته شد که استفاده از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی در کاهش تعداد دفعات و شدت حملات میگرن مؤثرند. اگر قصد دارید شما هم از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی به عنوان شیوه‌ای جهت پیشگیری از میگرن قاعدگی استفاده کنید حتماً پیش از شروع با پزشکتان مشورت کنید. مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی خطرات بالقوه‌ای دارد مانند افزایش احتمال حمله قلبی، سکته مغزی، خونریزی گوارشی و زخم معده.

قرص‌های ضدبارداری ممکن است تعداد دفعات حمله میگرن قاعدگی را کاهش دهند
شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد انواعی از قرص‌های ضدبارداری می‌توانند از تعداد دفعات وقوع سردردهای میگرن مربوط به قاعدگی کم کنند. البته این موضوع شامل تمام انواع داروهای خوراکی ضدبارداری نمی‌شود، بنابراین ابتدا باید با پزشک متخصص زنان خود مشورت کنید تا بدانید کدام نوع این دارو مناسب شماست. انواعی از قرص‌های ضد بارداری باعث نوسانات زیاد سطح استروژن می‌شوند.
اگر در نظر دارید از قرص ضد بارداری به عنوان راهی برای پیشگیری از بارداری یا بهبود علائم میگرن استفاده کنید، در مورد سابقه‌ی میگرن خود با پزشک مشورت کنید.
هر چند بیشتر متخصصین سردرد موافق‌اند که داروهای خوراکی ضد بارداری برای بیشتر خانم‌هایی که میگرن دارند بی‌ضررند، اما مواردی وجود دارند که ممکن است ریسک سکته مغزی، بیماری قلبی یا ترومبوز عروق وریدی را بالا ببرند.

مراقبت فردی در تعداد دفعات حمله میگرن مؤثر است
اگر دچار میگرن قاعدگی هستید، مهم است که به مراقبت فردی اهمیت بدهید و سعی کنید در روزهای نزدیک به پریودتان از استرستان کم کنید.
برنامه خواب منظم داشته باشید، یعنی هر روز سر ساعت مشخص به رختخواب بروید و از خواب بیدار شوید.
از خوردن وعده‌های غذایی صرف‌نظر نکنید و سعی کنید با هر غذایتان پروتئین بخورید و هر روز تقریباً 20 تا 30 دقیقه ورزش هوازی انجام دهید.
این عادت‌ها را اولویت زندگی‌تان کنید تا از تعداد دفعات و شدت حملات میگرن خود بکاهید.

مصرف روزانه منیزیم دارای تأثیر پیشگیرانه است
منیزیم واقعاً می‌تواند یک مکمل طبیعی روزانه باشد که کمک می‌کند از بروز میگرن قاعدگی جلوگیری نماید. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده از منیزیم می‌تواند فعالیت سلول‌های عصبی را تثبیت کرده یا از تهییج‌پذیری سلول‌های عصبی جلوگیری نماید اما این مسئله تاکنون فقط در حد تئوری است و مکانیسم این تأثیر هنوز کاملاً شناخته نشده است.
مطالعه‌ای دریافت افرادی که به مدت 12 هفته منیزیم مصرف کرده بودند، 41.6 درصد کمتر دچار حملات میگرن شده بودند اما گروهی که دارونما مصرف کرده بودند، فقط 15.8 درصد از حملات میگرن‌شان کم شده بود.
مصرف روزانه مکمل منیزیم می‌تواند در پیشگیری از میگرن قاعدگی مؤثر باشد.

ورزش منظم می‌تواند به پیشگیری از میگرن بارداری کمک کند
در مورد راهکارهایی برای تسکین میگرن قاعدگی آن‌هایی که تغییر سبک زندگی را انتخاب می‌کنند بهترین انتخاب را کرده‌اند. شواهدی فراوانی وجود دارد که نشان می‌دهد ورزش هوازی منظم می‌تواند مانند دارویی مؤثر در پیشگیری از میگرن قاعدگی عمل نماید و مطالعاتی نشان داده‌اند یوگا و تمرینات تناوبی پُرشدت نیز می‌توانند از این جهت مؤثر باشند.
مطالعه‌ای نشان داد آن‌هایی که دست‌کم سه بار در هفته ورزش هوازی انجام می‌دادند، تعداد دفعات حملات میگرن‌شان کاهش یافته بود. ورزش می‌تواند راهی برای پیشگیری از وقوع میگرن بارداری در افرادی باشد که تمایلی به مصرف دارو ندارند. ورزش منظم نه تنها در برخی از افراد از بروز میگرن جلوگیری می‌کند بلکه اگر سردرد خفیف باشد، یک دوره‌ی کوتاه ورزش واقعاً می‌تواند به تسکین سردردی که روی داده کمک کند.
از طرفی دیگر، زیاد ورزش کردن می‌تواند عاملی برای بروز میگرن باشد، خصوصاً اگر در حال حاضر دچار حمله میگرن باشید. وقتی در میانه‌ی یک حمله‌ی شدید میگرن هستید، زیاد حرکت کردن، حالتان را بدتر خواهد کرد؛ این زمان زمان خوبی برای پیاده‌روی کردن یا تمرین هوازی نیست.

مهارکننده‌های بتا برای پیشگیری از حمله میگرن
مهارکننده‌های بتا داروهایی هستند که بیشتر در درمان فشارخون بالا و دیگر مشکلات قلبی و عروقی شهرت دارند؛ اما این داروها می‌توانند برای پیشگیری از حمله میگرن نیز به کار روند و البته فقط به میگرن‌های قاعدگی مربوط نیستند. مهارکننده‌های بتا مانند پروپرانول معمولاً به عنوان دارویی روزانه جهت پیشگیری از میگرن به کار می‌روند. شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد این داروها می‌توانند شدت و تعداد دفعات وقوع حمله میگرن را کاهش دهند.
مکانیسم عملکرد مهارکننده‌های بتا در پیشگیری از حمله میگرن هنوز مشخص نیست. این تأثیر ممکن است به دلیل مهار فعالیت هورمون‌های اپی نفرین و نور اپی نفرین باشد که قلب را آرام کرده و رگ‌های خونی را گشاد می‌کنند. همچنین این مکانیسم می‌تواند مربوط به این باشد که مهارکننده‌های بتا، گیرنده‌های خاص سروتونین را در مغز و هر جای دیگری از بدن خاموش می‌کنند. تغییرات در سطح سروتونین در مغز با حملات میگرن ارتباط دارد اما مهارکننده‌های بتا تأثیرات زیاد دیگری نیز در بدن دارند و این‌ها تنها دو مورد از تأثیر درمانی آن‌ها بر میگرن بودند.
داروهای لوپرسول، پروپرانول و تیمولول به عنوان داروهای مؤثر برای پیشگیری از میگرن تائید و ثبت شده‌اند. ضمناً داروهای تنورمین (آتنولول) و کورگارد (نادولول) نیز در پیشگیری از میگرن مؤثرند.

در بسیاری از نقاط جهان، مردم در قرنطینه به سر می‌برند، زیرا مسئولان از آن‌ها خواسته‌اند در خانه بمانند، فاصله اجتماعی را حفظ کنند و دستان خود را مرتب بشویند. همین‌طور که همه ما تلاش می‌کنیم تا از شیوع ویروس کرونا جلوگیری کنیم، شدت زیاد این بحران می‌تواند به ما احساس دلسردی بدهد.

توصیه‌هایی برای سالم و شاد بودن در روزهای کرونایی

آمارهای مربوط به مبتلایان و قربانیان ناشی از همه‌گیری در جهان می‌تواند ناراحت‌کننده باشد. از آنجا که بسیاری از مردم در قرنطینه به سر می‌برند و فاصله اجتماعی را حفظ می‌کنند، تمرکز بر سلامت جسمی و روحی بسیار اهمیت پیدا می‌کند.
برای سالم و شاد ماندن باید تلاش کرد. خوشبختانه، بحث سلامت روان توسط اعضای جامعه پزشکی مورد بررسی قرار می‌گیرد. شما می‌توانید از مشاوره همه متخصصان بهره‌مند شوید تا انگیزه، شادی و آمادگی خود را، برای پذیرفتن هر آنچه در آینده در انتظار شماست، حفظ کنید.

از آنجا که باید منتظر بمانیم تا سونامی عفونت‌ها به پایان برسد، امن‌ترین کاری که در حال حاضر می‌توانیم انجام دهیم این است که در خانه بمانیم و از وقت گران‌بها به بهترین شکل ممکن استفاده کنیم. بنابراین، بهتر است از این فرصت استفاده کنیم و فعالیت‌هایی را انجام دهیم که شاید قبلاً هرگز انجام نمی‌دادیم.
در واقع، یافتن فعالیت مناسب می‌تواند به معنای آن باشد که شما در قرنطینه طولانی همان رفاهی را داشته باشید که در زمانی که در قرنطینه نیستید تجربه می‌کنید. این یک جمله جسورانه است اما به نظر می‌رسد «جریان» تأثیرات منفی قرنطینه را کاهش می‌دهد.
«جریان» اصطلاح محققان برای توصیف حالت غوطه‌وری کامل در یک فعالیت است. فعالیت‌های جریانی ذهن فرد را بسیار درگیر می‌کنند به طوری که فکر کردن در مورد چیز دیگری دشوار می‌شود. مردم با انجام بازی‌های ویدیویی یا استفاده از یک برنامه زبان خارجی به جریان‌های مختلفی دست پیدا می‌کنند. بسته به میزان چالش، کارهایی مانند آشپزی، کار با چوب و آهسته دویدن می‌توانند در اولویت قرار بگیرند. خواندن و تماشای تلویزیون اگرچه لذت‌بخش است، اما از فعالیت‌های جریانی نیست.
فعالیت‌های جریانی ممکن است بهترین راه‌حل برای فرار از نگرانی ناشی از دوره‌های انتظار نامعلوم باشد. در مطالعه‌ای نشان داده شد کسانی که به فعالیت‌های جریانی مشغول بودند، احساسات مثبت‌تر، علائم افسردگی با شدت کمتر، تنهایی کمتر، رفتارهای سالم‌تر و رفتارهای ناسالم کمتری را گزارش کردند. با ادامه قرنطینه، این مزیت‌ها بیشتر شد.

در اینجا چند نکته وجود دارد که می‌توانید در دوران قرنطینه رعایت کنید تا سلامتی و شادمانی خود را حفظ کنید:

1. به دنبال چیزهای مثبت باشید

حتی در دوران سختی، همیشه می‌توانید نکات مثبت را ببینید. تلاش کنید روی چیزهای مثبتی که در اطراف خود می‌بینید تمرکز کنید. نحوه تفسیر احساسات به این بستگی دارد که ما چگونه آن‌ها را چارچوب‌بندی می‌کنیم. سندی من، نویسنده کتاب «ده دقیقه تا شادی»، حامی «روانشناسی مثبت» است.
روانشناسی مثبت، نشان می‌دهد که تمرکز روی موارد کوچک و مثبت می‌تواند باعث بهبود خلق‌وخو شود. سندی من می‌گوید که پاسخ به سؤالات زیر می‌تواند به شما در یافتن شادی بیشتر کمک کند:
· امروز چه تجربه‌هایی، هرچند کوچک، باعث لذت شما شده‌اند؟
· چه تحسین و بازخوردی دریافت کردید؟
· لحظه‌های خوش‌شانسی خالص چه بود؟
· دستاوردهای شما هرچند ناچیز، چه بود؟
· چه چیزی باعث شد که احساس شکرگذاری کنید؟
· چگونه مهربانی خود را ابراز کردید؟
می‌توانید با تهیه یک دفتر یادداشت‌های روزانه، پاسخ‌های خود را دنبال کنید. انجام این کار به شما می‌کند چیزهای خوبی که اتفاق افتاده را یادآوری کنید و همچنین به شما کمک می‌کند هنگام تکرار این اتفاقات، متوجه آن‌ها شوید.
یک منظر مثبت که از زمان شیوع کرونا رخ داده است احساس دوستی بین افراد است. همه در حال نزدیک شدن به یکدیگر هستند. آن‌ها قسمت کوچکی از آنچه همه احساس می‌کنند را درک می‌نمایند. این دوستی‌ها را در طول روز به یاد بیاورید به خود یادآوری کنید که هنوز اتفاقات خوبی در جهان رخ می‌دهد.

گاهی ممکن است تمرکز بر روی نکات مثبت در بحران کرونا، کافی نباشد. برای کسب آرامش و پرت کردن حواس خود، با چیزهایی که دوست دارید، وقت بگذارید. فیلم تماشا کنید، کتاب بخوانید، کمد خود را مرتب کنید یا به موسیقی گوش کنید. نکته مهم این است که مدت زیادی را صرف خیره شدن به تلفن همراه خود نکنید

 

2. فعال بمانید

به این خاطر که درب اکثر باشگاه‌ها بسته شده است، ورزش را از پنجره به بیرون پرتاب نکنید. شما هنوز هم نیاز دارید فعالیت داشته باشید. ورزش یک مؤلفه اصلی برای حفظ سلامت جسمی و روحی است. بسیاری از مشاغل در دنیای تناسب اندام در حال بارگذاری تمرینات خانگی در فضای مجازی هستند که تمرینات مختلفی را به شما ارائه می‌دهد. این آموزش تمرینات در خانه را می‌توان در سایت‌هایی مانند YouTube و Instagram مشاهده کرد.
متخصصان توصیه می‌کنند به همان میزان قبل از قرنطینه، ورزش کنید. البته با نشستن‌های طولانی‌تر در این دوران، می‌توانید حتی بیشتر از قبل فعالیت کنید.
شما می‌توانید این کار را با پیاده‌روی در همسایگی خانه خود انجام دهید، و شش فوت (182 سانتی‌متر) از دیگران که همین کار را انجام می‌دهند فاصله داشته باشید. همچنین می‌توانید تمریناتی مانند حرکت بارپی، اسکات، پوش آپ و دراز و نشست را انجام دهید. همچنین می‌توانید با کمک بسیاری از لایوهای ورزش و تناسب اندام، فعالیت داشته باشید.

3. حواس خودتان را پرت کنید

گاهی ممکن است تمرکز بر روی نکات مثبت در بحران کرونا، کافی نباشد. برای کسب آرامش و پرت کردن حواس خود، با چیزهایی که دوست دارید، وقت بگذارید. فیلم تماشا کنید، کتاب بخوانید، کمد خود را مرتب کنید یا به موسیقی گوش کنید. نکته مهم این است که مدت زیادی را صرف خیره شدن به تلفن همراه خود نکنید.
ممکن است از زمان شیوع کرونا شما بیش از قبل درگیر اخبار شوید و بدون اینکه متوجه باشید غرق در تیترهای خبری شوید، درست است شما می‌خواهید از آخرین اخبار کرونا مطلع شوید اما گاهی لازم است تلفن خود را کنار بگذارید.

4. متوجه احساسات خود باشید اما در آن‌ها غرق نشوید

عواملی را که حواستان را از کرونا پرت می‌کند با مشغول کردن خود برای جلوگیری از درک عواطفتان، اشتباه نگیرید. کنار زدن احساسات می‌تواند منجر به ایجاد آسیب روحی و روانی در طی زمان شود. در اینجا دلایل توجه به احساسات، به جای فرار از آن‌ها را آوردیم:
· شما نمی‌توانید بدون جذب خوبی‌ها، از بدی‌ها دوری کنید.
· مقابله با احساسات، می‌تواند موجب رنج‌های بعدی شود.
· تجربه همه آنچه احساس می‌کنید، بخشی از یک زندگی کامل است.
در این دوران قرنطینه، با اجازه دادن به خود برای احساس همه طیف‌های احساسی‌تان، از خودتان مراقبت کنید و آینده سالمی را برای خود رقم بزنید. اگر می‌خواهید گریه کنید، گریه کنید. اگر می‌خواهید بخندید، بخندید. آنچه نیاز دارید انجام دهید. می‌توانید یک یا دو ترفند سالم یاد بگیرید و تا زمانی که به روتین منظم قبلی خود برگردید، انجام دهید.

5. سالم بخورید

اگر می‌خواهید سیستم ایمنی بدن خود را تقویت کنید، به تغذیه مناسب نیاز دارید. خوشبختانه ماندن در خانه در تمام طول روز به این معنی است که می‌توانید مهارت‌های آشپزی خود را تجدید کنید. اولویت را در غذاهایی که تا حد ممکن ترکیبی از خوراکی‌های فرآوری نشده را در خود جای داده، قرار دهید.
همچنین باید سعی کنید میان‌وعده‌های ناسالم را محدود کنید. قبل از خوردن میان‌وعده، به این فکر کنید که گرسنه هستید یا می‌خواهید از روی کسالت غذا بخورید. اگر گرسنه هستید، چیپس را با سیب یا یک گزینه سالم‌تر جایگزین کنید.
همچنین داشتن یک رژیم غذایی سالم و متعادل از نظر روحی و روانی به شما کمک خواهد کرد. به زبان ساده، آنچه می‌خورید به طور مستقیم بر ساختار و عملکرد مغز و در نهایت بر روحیه شما تأثیر خواهد گذاشت. مانند یک ماشین گران‌قیمت، مغز شما وقتی فقط سوخت ممتاز دریافت می‌کند بهترین عملکرد را دارد. خوردن غذاهای با کیفیت بالا که حاوی مقدار زیادی ویتامین، مواد معدنی و آنتی‌اکسیدان است، مغز را تغذیه می‌کند و از آن در برابر استرس اکسیداتیو محافظت می‌کند. متأسفانه درست مانند یک ماشین گران‌قیمت، اگر چیزی غیر از سوخت ممتاز بخورید، مغز شما نیز آسیب می‌بیند.

6. به دیگران کمک کنید

همان‌طور که در خانه می‌مانید، به روش‌هایی فکر کنید که بتوانید به شخص دیگری کمک کنید. اگرچه ممکن است فرصت‌های خدمت‌رسانی در طی اپیدمی ویروس کرونا محدود به نظر برسد، اما احتمالاً شما می‌توانید کارهایی بیشتر از آنچه فکر می‌کنید، انجام دهید. با شخصی که در قرنطینه است یا با افرادی که در معرض خطر هستند، مانند والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ، ارتباط تصویری اینترنتی برقرار کنید. در ارتباط بودن با دیگران در مدتی که انزوا و تنهایی در جوامع ما نفوذ کرده کمک‌کننده خواهد بود.
همچنین می‌توانید با کمک به کسب و کارهای کوچک، به دیگران خدمت کنید. مثلاً می‌توانید غذای بیرون بر سفارش دهید و یا از رستوران‌های خودروگذر استفاده کنید یا سرویس تحویل غذا را امتحان کنید. همچنین می‌توانید از خرده‌فروشان محلی که خرید آنلاین ارائه می‌دهند خرید کنید.
همچنان که به اقتصاد محله و نزدیکانتان کمک می‌کنید، می‌توانید از کسانی که به شما خدماتی ارائه می‌دهند تشکر کنید و به نفر بعدی که در خیابان از کنارتان رد می‌شود، لبخند بزنید. هر کاری که انتخاب کنید و انجام دهید، نتیجه‌اش در جای دیگر به خودتان برمی‌گردد. جهان در حال حاضر به مثبت سازی نیاز دارد و شما می‌توانید با نگاه کردن به بیرون از خود و تمرکز بر نیازهای شخص دیگر، آن را بیابید.

7. به این فکر کنید که چه چیزهایی باید در زندگی شما تغییر کند؟

· آیا از کاری که قبل از همه‌گیری داشتید راضی هستید یا دوست دارید شغلتان را تغییر دهید؟ اگر می‌خواهید کار خود را تغییر دهید، تصمیم بگیرید که کار رؤیایی شما چیست و شروع به مطالعه آنلاین کنید تا آن را به دست آورید.
· آیا از زندگی مشترک خود راضی هستید؟ اگر ناراضی هستید وقت آن است که یک گفت‌وگوی صادقانه و صمیمی با شریک زندگی‌تان داشته باشید.
· آیا از وزن خود راضی هستید؟ آیا نیاز دارید مصرف شکر را متوقف کنید؟ آیا نیاز دارید سیگار را ترک کنید؟ اکنون زمان اجرای برنامه‌ای برای بهبود سلامتی شماست.
· برای توصیف تصمیمات جدید خود یادداشتی تهیه کنید. تصمیم بگیرید که چه مراحل بعدی برای خوشبختی شما لازم است و به خود قول دهید که با پایان یافتن شیوع ویروس کرونا این یادداشت را به طور منظم (شاید یک بار در هفته) بخوانید.

8. یکی از سرگرمی‌هایی که همیشه دوست داشتید، انجام دهید

· اگر سرگرمی رؤیایی شما یادگیری نواختن ساز است، آن ساز را به‌صورت آنلاین سفارش دهید و آموزش آنلاین را شروع کنید.
· اگر سرگرمی رؤیایی شما یادگیری عکاسی است، دوربین خوبی را به‌صورت آنلاین سفارش دهید و نحوه استفاده از آن را بیاموزید.
· اگر این سرگرمی، یادگیری زبان جدید است، آموختن آن را به‌صورت آنلاین شروع کنید یا سی‌دی‌های آموزشی را سفارش دهید.
· اگر سرگرمی رؤیایی شما یک ورزش جدید است، شروع به تحقیق در مورد این ورزش جدید کنید و اگر نتیجه تحقیقات رضایت‌بخش بود، به خودتان قول دهید که وقتی همه‌گیری متوقف شد، برای این ورزش جدید ثبت‌نام کنید.
· سرگرمی رؤیایی شما هرچه باشد، از آن استقبال کنید، در موردش جست‌وجو کنید و به انجام آن متعهد شوید.

9. با خانواده و دوستانی که قبلاً هرگز با آن‌ها تماس نگرفته‌اید در تماس باشید

حداقل با یک نفر در روز صحبت کنید.، افرادی که هرگز قبل از همه‌گیری با آن‌ها تماس نگرفته‌اید. هدف این است که کارهایی را انجام دهید که اگر همه‌گیری ویروس کرونا نبود، هرگز انجام نمی‌دادید، بنابراین این اپیدمی منفی را به یک تعامل اجتماعی مثبت تبدیل می‌کنید.

10. بیش از گذشته به خانواده خود عشق و سرگرمی بدهید

در حالی که ممکن است بسیاری از خانواده‌ها استرس ناشی از اجباری بودن جمع شدن در کنار هم را احساس کنند، هنوز روش‌های زیادی برای حفظ شادابی، نشاط و سرگرمی در خانه وجود دارد.
· برای مثال روزانه چندین بار از شریک زندگی خود بابت کارهای کوچکی را که برای شما انجام می‌دهند، تمجید کنید و وعده‌های غذایی خوشمزه برای آن‌ها بپزید.
· هنگام ماندن در خانه، یک آهنگ خانوادگی بسازید، همه با هم آواز بخوانید و آن را ضبط کنید.
· یک موزیک ویدیوی خانوادگی بسازید.
· یک نمایش خانوادگی ترتیب دهید، تمرین کنید و از نمایش فیلم بگیرید.
· وقت بیشتری را با حیوانات خانگی خود اختصاص دهید.
· هر شب با هم به عنوان یک خانواده پشت یک میز غذا بخورید.
· هر وعده غذایی را با شوخی و خنده شروع کنید.
· اگر شما یا کسی در خانواده‌تان مضطرب است، یاد بگیرید که چگونه هر روز 10 دقیقه ماساژ کمر را قبل از خواب انجام دهید.

منبع:تبیان

 

اگر اولین بار است که می‌خواهید از دوچرخه استفاده کنید بهتر است ابتدا با پزشک صحبت کنید تا هرگونه توصیه‌ی لازم را دریافت نمایید. سپس می‌توانید با کمک دوچرخه ثابت انتظار داشته باشید جسم و روانتان دچار تغییراتی بشود.

فواید دوچرخه ثابت برای سلامت جسمی و روانی

قرنطینه در همه‌ی کشورها تقریباً بیشتر باشگاه‌های ورزشی تعطیل شده‌اند و به همین دلیل عجیب نیست که فروش دوچرخه‌های ثابت خانگی افزایش یافته است.
هر کسی که طرفدار این وسیله‌ی ورزشی است می‌داند که دوچرخه ثابت فراتر از صرفاً وسیله‌ای برای رکاب زدن است. دوچرخه ثابت یکی از بهترین اشکال ورزش هوازی است که می‌توانید انجام دهید، خصوصاً برای مدتی طولانی. رکاب زدن فشاری به بدن وارد نمی‌کند، بنابراین مفاصلتان خصوصاً زانوها آسیب نمی‌بینند و ریسک آسیب پایین می‌آید. زانوها معمولاً اولین مفاصل در بدن هستند که علائم پیری را نشان می‌دهند. بنابراین مهم است که طی زندگی خود از آن‌ها مراقبت کنید و با انواع تمرینات سالم و سبُک هوازی مانند دوچرخه‌سواری جلوی آسیب آن‌ها را بگیرید.

 

اگر اولین بار است که می‌خواهید از دوچرخه استفاده کنید بهتر است ابتدا با پزشک صحبت کنید تا هرگونه توصیه‌ی لازم را دریافت نمایید. سپس می‌توانید با کمک دوچرخه ثابت انتظار داشته باشید جسم و روانتان دچار تغییراتی بشود.

وقتی برای اولین بار رکاب می‌زنید چه انتظاری می‌توانید داشته باشید؟

اولین باری که رکاب می‌زنید، چه در خانه و چه در سالن ورزشی، ممکن است تعجب کنید. خیلی از دوچرخه‌های ثابت دارای پدال‌های بدون گیره و کلیپس هستند و ارتفاع صندلی و دسته‌ها نیز تنظیمات بسیار گوناگونی دارد.
به طور کلی باید ارتفاع صندلی دوچرخه ثابت را جوری تنظیم کنید که وقتی کنار دوچرخه می‌ایستید، صندلی آن کنار استخوان لگنتان قرار بگیرد و دسته‌های دوچرخه هم‌سطح با صندلی آن یا فقط اندکی بالاتر از آن باشد. یک اشتباه رایج که افراد مرتکب می‌شوند این است که دسته‌های دوچرخه ثابت را خیلی بالا می‌برند و ارتفاع صندلی آن را خیلی پایین تنظیم می‌کنند و این وضعیت باعث می‌شود میان تنه‌ی آن‌ها حین تمرین درگیر نشود.
کسی که به تازگی رکاب زدن را شروع کرده معمولاً دوست دارد تا جایی که می‌تواند و با هر شدتی که در توانش است رکاب بزند. با ترشح هورمون حال خوب هنگام ورزش کردن، احساس سرخوشی که به شما دست می‌دهد می‌تواند تأثیر استرس و درد را در بدنتان برطرف کند اما حواستان باشد؛ اگر بیش از اندازه رکاب بزنید احتمال اینکه به خودتان آسیبی وارد کنید زیاد است.
به جای اینکه تا آخرین حد توان از خود کار بکشید، ابتدا روی تعداد دفعات تمرین خود متمرکز شوید. برای شروع، سه بار در هفته و هر بار به مدت 30 دقیقه رکاب بزنید و این روند را چهار تا شش هفته ادامه دهید.

ناخودآگاه بدن شما شروع به سوزاندن کالری بیشتری خواهد کرد
هر بار که ورزش می‌کنید، ساختار بدنی شما (مقدار چربی که در بدن دارید نسبت به عضلات و استخوان‌ها و آب و اندام‌هایی که در بدن دارید)، تغییر می‌کند و شما تدریجاً شروع به جایگزین کردن چربی با عضله خواهید کرد. عضله بافتی است که از نظر متابولیکی فعال است؛ یعنی به جای اینکه کالری‌ها را ذخیره کند می‌سوزاند. به طور متوسط، یک جلسه سی دقیقه‌ای رکاب زدن می‌تواند چیزی بین 200 تا 450 کالری بسوزاند که میزان آن بستگی به وزنتان و سرعت تمرینتان دارد.

ریسک فاکتورهای بیماری قلبی و دیابت نوع دوم را کاهش می‌دهید
یک روتین منظم و پیوسته‌ی رکاب زدن، راهی عالی برای کاهش کلسترول LDL (نوع بد کلسترول که خطر بیماری قلبی را افزایش می‌دهد) و افزایش کلسترول HDL (نوع خوب کلسترول) است. ضمناً رکاب زدن می‌تواند با کم کردن مقاومتتان نسبت به انسولین، تحمل گلوکزتان را بهبود دهد. یعنی از ریسک ابتلا به دیابت نوع دوم کاسته خواهد شد.

وضعیت بدنی‌تان بهتر می‌شود
حتماً مسابقات دوچرخه‌سواری را تماشا کرده‌اید و شاید این سؤال برایتان پیش آمده باشد که چطور این دوچرخه‌سوارها روی دوچرخه‌های خود خم شده‌اند و با سرعت رکاب می‌زنند و دچار کمردرد نمی‌شوند. جواب این است که: آن‌ها کمردرد نمی‌گیرند. تا زمانی که شما دسته‌های دوچرخه و پدال‌ها را به خوبی با بدنتان تنظیم کنید، رکاب زدن فشاری به کمرتان وارد نخواهد کرد. به طور کلی دوچرخه‌سواری باعث بهبود و تصحیح وضعیت بدنی خواهد شد؛ زیرا ورزش کردن و رکاب زدن با وضعیت نادرست بدنی کار سختی است و شما نمی‌توانید این وضعیت نادرست را برای مدت زمان طولانی ادامه دهید و خیلی زود خسته خواهید شد.

بعد از یک ماه رکاب زدن چه انتظاری می‌توانید داشته باشید؟

بعد از یک ماه پیوسته و منظم رکاب زدن، بدن شما احتمالاً به اندازه کافی با دوچرخه تطبیق پیدا می‌کند و تدریجاً می‌توانید شدت تمرین را بالا ببرید. در عرض یک ماه، می‌توانید هر دو تا سه هفته، تلاش خود را ده درصد افزایش دهید.
از آنجایی که استقامت و تحمل شما نیز در این زمان بیشتر شده است، وقت آن است که تمرکز خود را به تعداد دفعات تمرین و طول مدت آن منتقل کنید. مربیان توصیه می‌کنند جلسه‌ی سی دقیقه‌ای تمرین را به 45 دقیقه و سپس یک ساعت برسانید.

محققان انگلیسی در یک بررسی علمی متوجه شدند افراد سالمندی که به طور منظم و به مدت طولانی دوچرخه‌سواری می‌کردند سیستم ایمنی بدنشان مانند یک فرد جوان 20 ساله، سالم باقی مانده است

متوجه می‌شوید عضلاتتان سفت‌تر و کم‌چربی‌تر شده‌اند
دوچرخه‌سواری اساساً یک تمرین استقامتی است، بنابراین عضلات کُندانقباض را درگیر می‌کند. یعنی فیبرهای عضلانی که نسبت به خستگی مقاوم بوده و در حرکات پیوسته‌تر و کوچک‌تر فعال می‌شوند. بنابراین شما چندان توده عضلانی نمی‌سازید و در عوض دارای عضلات قوی و کم‌چربی می‌شوید، خصوصاً در ناحیه‌ی عضلات چهار سر ران و عضلات سرینی. فیبرهای عضلانی پاهایتان که تمرینشان می‌دهید، بیشتر تحریک شده و به میزان قابل توجهی قوی‌تر می‌شوند.

شاید احساس کنید دچار یکنواختی شده‌اید و پیشرفتی ندارید، اما در واقع بدن شما کارآمدتر شده است
بعد از شش هفته تمرین سخت رکاب زدن، طبیعی است که کمی عادت زده شوید. بدن شما اکنون کارآمدتر شده و شما می‌توانید به ازای تعداد ضربان قلب کمتری در هر دقیقه، نیروی بیشتری تولید کنید. بنابراین می‌توانید شدت تمرین خود را بالاتر ببرید.

فواید بلندمدت دوچرخه ثابت برای سلامتی

بعد از چند ماه تمرین مداوم با دوچرخه ثابت، احتمالاً احساس می‌کنید حرفه‌ای شده‌اید. به تلاش خود ادامه دهید اما فراموش نکنید که خودتان را از جهت فیزیکی و روانی بررسی کنید. حواستان به هرگونه تغییر روحی و روانی‌تان باشد و اگر احساس می‌کنید چیزی درست نیست حتماً با پزشکتان در میان بگذارید.
و یادتان باشد: انتظار نداشته باشید هر روز علاقه و اشتیاق زیادی برای تمرین داشته باشید. انگیزه کم و زیاد می‌شود و این هیچ ایرادی ندارد. چیزی که واقعاً مهم است این است که به تلاش خود ادامه دهید. عمل کردن باید پیوسته باشد و این چیزی است که شما را به سمت هدفتان سوق می‌دهد.

شما می‌توانید تمرینات خود را ارتقا دهید چون ظرفیتتان بیشتر شده است
حالا بهتر می‌توانید شدت تمرینات را تحمل کنید و ریکاوری بهتری دارید. بیشتر افراد بعد از چند ماه رکاب زدن می‌توانند جلسات تمرینی خود را به 5 تا 6 جلسه در هفته برسانند.

ظرفیت دریافت اکسیژنتان افزایش می‌یابد
به عبارتی دیگر، به مرور زمان، رکاب زدن به بدنتان کمک می‌کند عملکرد بهتری در تأمین اکسیژن و مواد مغذی برای عضلاتتان پیدا کند. یعنی جریان خون به سمت عضلات بیشتر می‌شود که نتیجه‌ی آن دستاوردهای بزرگ‌تر برای بدن خواهد بود.

سیستم ایمنی بدنتان را تقویت می‌کند
محققان انگلیسی در یک بررسی علمی متوجه شدند افراد سالمندی که به طور منظم و به مدت طولانی دوچرخه‌سواری می‌کردند سیستم ایمنی بدنشان مانند یک فرد جوان 20 ساله، سالم باقی مانده است.
در این تحقیق 125 دوچرخه‌سوار سالمند مورد مطالعه قرار گرفتند که تعدادی از آن‌ها در دهه 80 زندگی خود بودند.
به طور کلی سیستم ایمنی بدن از 20 سالگی هر سال حدود 2 تا 3% ضعیف می‌شود و همین موجب ابتلای بیشتر سالمندان به عفونت‌ها و بیماری‌هایی مانند روماتیسم و سرطان می‌شود. بدین ترتیب از آنجایی که سیستم ایمنی دوچرخه‌سواران مثل یک فرد 20 ساله بود و نه 70 یا 80 ساله، پس بدن آن‌ها در برابر مشکلات و بیماری‌ها مقاوم است. سعی کنید دوچرخه ثابت را نزدیک پنجره بگذارید تا از هوای تازه و نور خورشید کافی نیز بهره‌مند شوید و دقت داشته باشید که افراط در ورزش اثر عکس بر ایمنی دارد.

کم‌کم متوجه می‌شوید سلامت روحی و روانی‌تان نیز تقویت شده است
تحقیقات نشان می‌دهد ورزش از هر نوعی، اگر به طور منظم انجام شود می‌تواند به بهبود افسردگی مزمن کمک کند. خصوصاً حالا که در پاندمی کرونا به سر می‌بریم، اهمیت دادن به سلامت روانی با عادت‌های سالمی مانند ورزش، ارزش بیشتری هم پیدا کرده است. این روزها کووید – 19 مانند نوعی جنگ روانی برای همه‌ی ماست. اگر بتوانید راهی پیدا کنید که هر روز 45 دقیقه از استرس‌ها و تنش‌ها فاصله بگیرید بسیار عالی است و چه بهتر که این کار را با دوچرخه ثابت و در خانه انجام دهید.

منبع:تبیان

ریسک فاکتورهای سقط جنین یا از دست رفتن بارداری چه هستند؟ این ریسک فاکتورها چه تفاوتی با علت‌ها یا علائم دارند؟

بیشتر اوقات نمی‌دانیم علت سقط جنین دقیقاً چیست، در عوض معمولاً به ریسک فاکتورهایی که احتمال سقط جنین را افزایش می‌دهند توجه می‌کنیم؛ اما واقعیت این است که ریسک فاکتورهای سقط جنین تا حدود زیادی پیچیده‌اند.
جالب است بدانید خیلی از خانم‌هایی که سقط جنین می‌کنند، پیش از این اتفاق، هیچ ریسک فاکتوری ندارند؛ اما در مقابل بعضی از خانم‌هایی که دارای خیلی از ریسک فاکتورهای سقط جنین هستند، در نهایت یک بارداری کامل و بی‌عیب را پشت سر می‌گذارند. علاوه بر این، در بیشتر موارد، حتی کسی که احتمال سقط جنینش بالاست، بیشتر احتمال دارد که یک بارداری نرمال داشته باشد تا اینکه سقط جنین کند.

به طور کلی، به غیر از ریسک فاکتورهای قابل کنترل سبک زندگی که احتمال سقط جنین را افزایش می‌دهند، مانند سیگار کشیدن، خانم‌ها کار زیادی نمی‌توانند انجام دهند تا بر نتیجه‌ی بارداری خود اثر بگذارند.

ریسک فاکتورهای سقط جنین در مقایسه با علائم سقط جنین

علاوه بر اینکه شما باید تفاوت بین ریسک فاکتورهای سقط جنین و علت‌های این اتفاق را بدانید، لازم است تفاوت‌های ریسک فاکتورهای سقط جنین را با علائم آن نیز تشخیص دهید، زیرا این وجه تمایز می‌تواند گیج‌کننده باشد. کسی که علائم سقط جنین را دارد در معرض سقط جنین است. از آنجایی که بیشتر علائم سقط جنین قطعی و کاملاً مشخص نیستند، به گفته‌ی پزشکان این علائم «تهدید به سقط» یا threatened abortion نامیده می‌شوند. Abortion عبارت تخصصی پزشکی برای سقط جنین است که می‌تواند غیرارادی (برنامه‌ریزی نشده) یا انتخابی (برنامه‌ریزی شده) باشد.
با توجه به هدفی که از ارائه‌ی این مطلب داریم، علائم سقط جنین را فاکتورهایی در یک بارداری می‌دانیم که ممکن است نشان‌دهنده‌ی این باشند که سقط جنین در شرف وقوع است. ما از عبارت ریسک فاکتور برای بیان فاکتورهایی استفاده می‌کنیم که پیش از بارداری و حین بارداری وجود دارند و می‌توانند با افزایش احتمال سقط جنین در آینده مرتبط باشند.

بیشتر موارد سقط جنین نتیجه‌ی ناهنجاری‌های تصادفی کروموزومی هستند و ریسک تکوین یک جنین با ناهنجاری‌های کروموزومی با بالاتر رفتن سن مادر افزایش می‌یابد

 

انواع ریسک فاکتورهای سقط جنین

ریسک فاکتورهای سقط جنین چند نوع گوناگون دارند و این ریسک فاکتورها می‌توانند شامل مادر، جنین و یا هر دو شوند. بیماری‌های مادر می‌توانند ریسک سقط جنین را افزایش دهند، همان‌طور که وقوع ناهنجاری‌های کروموزومی در جنین می‌توانند احتمال سقط جنین را بالا ببرند.
فاکتورهای مربوط به سبک زندگی نیز در احتمال سقط جنین نقش دارند، برخی از این ریسک فاکتورها قابل کنترل‌اند، مثلاً سیگار کشیدن، در حالی که برخی دیگر تحت کنترل ما نیستند، مثلاً استرس زیاد ناشی از شرایط و حوادثی که فراتر از کنترل ما هستند. برخی از انواع ریسک فاکتورها می‌توانند هم‌زمان روی دهند. مثلاً ناهنجاری‌های کروموزومی (ژنتیکی) در کودک با افزایش احتمال سقط جنین مرتبط هستند، از آن طرف این ناهنجاری‌ها با بالا بودن سن مادر نیز ارتباط دارند.

بیماری‌هایی در جنین که با سقط جنین ارتباط دارند

بیشتر موارد سقط جنین نتیجه‌ی ناهنجاری‌های تصادفی کروموزومی هستند و ریسک تکوین یک جنین با ناهنجاری‌های کروموزومی با بالاتر رفتن سن مادر افزایش می‌یابد. اما لازم به ذکر است علی‌رغم اینکه ناهنجاری‌های کروموزومی با سن بالای مادر محتمل‌تر می‌شود، احتمال وقوع ناهنجاری‌های کروموزومی در بارداری زنان جوان‌تر بیشتر است، دلیل آن نیز ساده است: زیرا زنان جوان بیشتری وجود دارند که باردار می‌شوند!

بیماری‌های مادر که با سقط جنین ارتباط دارند

همان‌طور که گفتیم، ناهنجاری‌های کروموزومی در کودک گاهی با سن بالای مادر مرتبط هستند. علاوه بر این، یک سری از بیماری‌ها در مادر ممکن است به معنی بالاتر بودن ریسک سقط جنین، زایمان زودرس یا از دست رفتن بارداری باشد.

ریسک فاکتورهای بالقوه برای سقط جنین

. سن مادر (جوان‌تر از 15 سال و مسن‌تر از 35 سال)
. مشکلاتی در بارداری‌های پیشین مثلاً سابقه‌ی سقط جنین
. باردار شدن بعد از یک دوره ناباروری
. داشتن اضافه وزن یا کمبود وزن شدید
. بیماری‌های مزمن مانند دیابت کنترل نشده و بیماری‌های مربوط به تیروئید
. بیماری‌های منتقله از راه جنسی
. برخی از عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی حین بارداری
. ناهنجاری‌های شکل رحم مثلاً سپتوم، ریسک فاکتوری برای سقط جنین است. زنانی که ناهنجاری‌هایی در شکل رحم دارند پیش از اینکه این مشکل تشخیص داده شود دچار سقط‌جنین‌های مکرر می‌شوند.

فاکتورهای سبک زندگی مرتبط با افزایش احتمال سقط جنین

گاهی یک سری از فاکتورها در سبک زندگی ممکن است احتمال سقط جنین را افزایش دهند. این فاکتورها معمولاً به‌خودی‌خود دلیل سقط جنین نیستند، زیرا خیلی از افرادی که این فاکتورها را دارند سقط جنین نمی‌کنند، اما این فاکتورها می‌توانند احتمال از دست رفتن یک بارداری را افزایش دهند.
. اعتیاد به مواد مخدر
. نوشیدن الکل
. سیگار کشیدن (هم مادر و هم پدر)
. قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی به دلایل شغلی
. استفاده از یک سری از داروها و مسکن‌ها حین بارداری
. استفاده از برخی از گیاهان در بارداری

فاکتورهایی که احتمالاً با افزایش ریسک سقط جنین مرتبط‌اند

با توجه به مطالعاتی که همچنان در حال انجامند، برخی از فاکتورها ممکن است با افزایش ریسک سقط جنین مرتبط باشند یا مرتبط نباشند. فاکتورهای زیر گاهی در یک مطالعه جزو ریسک فاکتورها قرار می‌گیرند و در مطالعاتی دیگر نه. جامعه پزشکی نیز هنوز بر سر این مسئله بحث و جدل دارد که آیا بین فاکتورهای زیر و از دست رفتن بارداری ارتباطی وجود دارد یا خیر:
. مصرف زیاد کافئین
. استرس و اضطراب مزمن
. قرار گرفتن در معرض سطوح پایینی از تشعشعات
. ورزش‌های پُرشدت
احتمال سقط جنین
بعضی از فاکتورهایی که در بالا گفتیم، ریسک فاکتورهای قابل توجه‌تر برای سقط جنین هستند، در حالی که دیگر فاکتورها چندان ارتباط محکمی با این اتفاق ندارند.
اگر سابقه‌ی سقط جنین داشته باشید، شاید این سؤال برایتان مطرح شود که آیا احتمال دارد این اتفاق دوباره برایتان پیش بیاید یا نه.

فاکتورهایی که با افزایش احتمال سقط جنین مرتبط هستند

بحث پیرامون ریسک فاکتورهای سقط جنین بدون پرداختن به باورهای اشتباه درباره‌ی آن کامل نمی‌شود. طی مطالعات و تجربیات نشان داده شده عوامل زیر در بیشتر خانم‌ها منجر به سقط جنین نمی‌شوند، هر چند شما باید طبق توصیه‌های پزشکتان عمل نمایید:
. رابطه جنسی حین بارداری
. استفاده از قرص‌های ضدبارداری

چند نکته

مهم است که بدانید نکات گفته شده چیزهایی هستند که به افراد کمک می‌کنند نسبت به برخی از ریسک فاکتورهای سقط جنین آگاهی پیدا کنند و احتمالاً هر وقت لازم است تغییرات لازم در سبک زندگی خود را ایجاد نمایند، اما سرزنش کردن مجاز نیست. همان‌طور که در ابتدای مطلب گفته شد، بیشتر افرادی که سقط جنین می‌کنند، ریسک فاکتور قابل توجهی ندارند و خیلی از خانم‌هایی که دارای چند ریسک فاکتور سقط جنین هستند، یک بارداری سالم و بی‌عیب را پشت سر می‌گذارند و کودکانی نرمال به دنیا می‌آورند.
برای زنانی که دغدغه‌ی این را دارند که چگونه «ممکن است» یک سقط جنین رخ بدهد، خوب است بدانند که شناخت و درک این مسئله بسیار کار سختی است، حتی برای زنی که به طور ارادی انتخاب می‌کند که جنین خود را سقط کند. اگر سقط کردن جنین بر اساس عادت‌ها و رفتارها کار ساده‌ای بود، ما هرگز داستان‌های وحشتناکی در مورد سقط‌جنین‌های انتخابی نمی‌شنیدیم و خانم‌ها می‌توانستند به راحتی دست به رفتارهایی بزنند که منجر به سقط جنین و پایان بارداری‌شان شود.

در واقع بیشتر خانم‌ها نمی‌توانند کار خاصی انجام دهند تا منجر به سقط جنین شود یا جلوی وقوع سقط جنین را بگیرد. واقعیتی که شاید برای کسی که تازه سقط جنین کرده تلخ و بی‌معنی باشد این است که، سقط جنین معمولاً بخشی از راهکار طبیعت برای پایان دادن به یک بارداری است که در آن امیدی به یک زندگی نرمال در خارج از رحم مادر نیست و انسان متولد شده دچار اختلالات کروموزومی خواهد بود.

منبع:تبیان

پیر شدن سیستم ایمنی، احتمال انواع و اقسام بیماری‌ها را افزایش می‌دهد؛ اما عادت‌های سالم و سبک زندگی درست می‌تواند به حفظ سلامت و جوانی سیستم ایمنی کمک زیادی کند.

پیری سیستم ایمنی و عواقب آن

با بالا رفتن سن، واکنش بدن نسبت به بیماری‌هایی که دچارشان می‌شود کم تأثیرتر خواهد شد. بنابراین سالخوردگی سیستم ایمنی، ریسک ابتلا به بیماری‌ها را بیشتر می‌کند. اما این پروسه تا حدودی قابل پیشگیری است. عادت‌های خوب و سبک زندگی سالم به افراد کمک می‌کند عملکرد سیستم ایمنی خود را تا سنین بالا حفظ کنند.
در این مطلب به شما می‌گوییم سیستم ایمنی چگونه پیر می‌شود و عواقب آن چیست و از همه مهم‌تر، برای پیشگیری از این اتفاق چه می‌توانید بکنید.

 

پیری سیستم ایمنی چیست؟

سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند تا بدن در برابر عوامل بیماری‌زا که مضرند و باعث بیماری می‌شوند مصون بماند. منظور از عوامل بیماری‌زا، میکروب‌ها، باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها، انگل‌ها، سلول‌های ناهنجار خود بدن و آلرژن‌ها هستند. با این هدف، سیستم ایمنی آنتی‌بادی‌هایی تولید می‌کند. آنتی‌بادی‌ها عواملی هستند که مواد مضر را تخریب یا خنثی می‌کنند. بنابراین سیستم ایمنی در واقع دفاع ما در برابر هرگونه تهاجم یا تهدید است.
اما سیستم ایمنی همیشه هم یک‌جور نمی‌ماند، بلکه در طول زندگی تغییر می‌کند. مثلاً در مورد نوزادان و کودکان، سیستم ایمنی هنوز کامل نشده است. بچه‌های خردسال تنها مقداری آنتی‌بادی دارند که از مادر خود گرفته‌اند. آن‌ها این آنتی‌بادی‌ها را طی دوران جنینی و از طریق جفت و سپس از راه شیر مادر دریافت کرده‌اند. اما زمانی که بچه‌ها در معرض عوامل بیماری‌زایی که گفتیم قرار می‌گیرند، کم‌کم مکانیسم دفاعی خود را تکمیل می‌کنند.

عملکرد سیستم ایمنی بعد از بلوغ شروع به افت می‌کند

مهم‌ترین تغییرات در این زمینه به سلول‌های بنیادین مربوط می‌شوند. سالخوردگی سیستم ایمنی بر دسترس‌پذیری سلول‌های معروف T نیز اثر می‌گذارد.
در این زمان یک تغییر اساسی رخ می‌دهد، یعنی چیزی معکوس آنچه در دوران کودکی رخ داده است، با این تفاوت که این تغییر به سمت بهتر شدن نیست. به طور کلی، ما می‌توانیم پیری سیستم ایمنی را این طور تعریف کنیم: تأثیر پیری بر سلول‌های سیستم ایمنی که باعث می‌شود عملکردشان افت کند.

پیر شدن سیستم ایمنی چگونه است؟

سیستم ایمنی با افزایش سن کم تأثیرتر می‌شود که نتیجه‌ی آن از دست رفتن عملکردهای گوناگون است. مثلاً:
. کاهش توانایی تفاوت قائل شدن میان عوامل خارجی و سلول‌های خود بدن: بنابراین سیستم ایمنی نمی‌تواند عوامل خارجی و مهاجم را شناسایی کند یا اینکه سلول‌های خودش را دشمن تلقی می‌کند.
. کاهش لکوسیت‌ها: سلول‌های لکوسیت نه تنها از نظر تعداد کاهش می‌یابند بلکه توانایی‌شان در واکنش نشان دادن به عفونت‌ها نیز افت می‌کند.
. کُند شدن عملکرد ماکروفاژها: ماکروفاژهای سالخورده به زمان بیشتری برای تخریب سلول‌های سرطانی و باکتری‌ها نیاز دارند.
. از دست دادن عملکرد آنتی‌بادی‌ها: آنتی‌بادی‌ها نمی‌توانند به طور مؤثر واکنش نشان بدهند.

 

پیامدهای پیری سیستم ایمنی

تغییراتی که با افزایش سن روی می‌دهند بر فعالیت سیستم ایمنی اثر می‌گذارند. بنابراین افراد سنین بالاتر بیشتر در معرض عفونت‌ها، ابتلا به سرطان و مبتلا شدن به انواع بیماری‌های ویروسی مانند آنفلوانزا، ذات‌الریه یا کرونا هستند.
از طرفی، خیلی از بیماری‌های خودایمنی در نیمه دوم بزرگسالی بیشتر روی می‌دهند.
همچنین، در سنین بالا، بدن معمولاً با سرعت کمتری‌ ترمیم می‌شود؛ زیرا سلول‌های کمتری برای پروسه‌ی التیام و ترمیم وجود دارند. این اتفاق می‌تواند تبدیل به یک چرخه معیوب شود. از آنجایی که ریکاوری کُند است، اگر بدن در معرض بیماری قرار بگیرد می‌تواند دوباره بیمار شود.

به یاد داشته باشید پیری، تنها چیزی نیست که واکنش سیستم ایمنی را ضعیف می‌کند. بلکه سیستم ایمنی از دو جنبه دچار عدم تعادل می‌شود: ایمنی ذاتی و ایمنی تطبیقی.
ایمنی ذاتی، اولین خط دفاعی بدن در برابر عفونت است. ایمنی تطبیقی نیز به بدن اجازه می‌دهد پاتوژن‌های خاصی را به حافظه بسپارد و به آن‌ها حمله کند.
با از دست رفتن ایمنی تطبیقی بدن، پاتوژن‌های غیرفعال که بدن قبلاً آن‌ها را سرکوب کرده می‌توانند مجدداً فعال شوند. زونا و سل نمونه‌هایی کلاسیک از این دسته‌اند.

نکاتی برای مبارزه با پیری سیستم ایمنی

با وجود تمام چیزهایی که گفتیم، این امکان وجود دارد که خطرات مرتبط با سالخوردگی سیستم ایمنی را به حداقل برسانیم. حتی این امکان وجود دارد که شروع این پروسه را به تأخیر بیندازیم.
از این جهت، عواملی در سبک زندگی وجود دارند که باید به آن‌ها بیشتر توجه کنیم. مانند ورزش، تغذیه، عادت‌های روزمره و کنترل استرس و هیجانات.

فعالیت بدنی منظم
طبق تحقیقات اخیر، ورزش تأثیر قابل توجهی بر حفظ عملکرد سیستم ایمنی دارد. از نقطه نظر روانشناسی، این ارتباط را می‌توان به این واقعیت مربوط دانست که بافت عضله مقداری پروتئین تولید می‌کند که مایوسین (میوزین) نام دارد. این مایوسین‌ها التهاب را کاهش داده و به حفظ عملکرد سیستم ایمنی کمک می‌کنند.
مطالعات دیگری نیز دریافته‌اند افراد فعال، در واکنش به واکسیناسیون آنتی‌بادی‌های بیشتری نسبت به افراد غیرفعال تولید می‌نمایند. ورزش در محافظت در برابر عفونت‌ها و دیگر بیماری‌های مزمن که می‌توانند منجر به ضعف سیستم ایمنی شوند مؤثر است.
ضمناً ورزش با بالا بردن سطح هورمون‌های شادی (سروتونین و دوپامین و اوکسی توسین)، استرس و نگرانی را کاهش می‌دهد. بدین ترتیب، ورزش کمک می‌کند حالتان خوب باشد و حال خوب هم در بهبود بیماری و پیشگیری از ابتلا به بیماری مهم است.

وقتی درباره‌ی عادت‌های سالم حرف می‌زنیم، علاوه بر ورزش که گفتیم، باید به خواب و استراحت نیز اهمیت بدهیم. خواب خوب و کافی بدن را بازیابی کرده و سیستم ایمنی را فعال نگه می‌دارد. ضمناً باید از مصرف موادی که بدن را تغییر می‌دهند خودداری کنید، مانند الکل، سیگار و مواد مخدر

رژیم غذایی سالم معادل سیستم ایمنی سالم است
شواهد مستقیمی وجود ندارد که یک رژیم غذایی سالم جلوی پیر شدن سیستم ایمنی را بگیرد؛ اما شواهد و مدارک زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد رژیم غذایی ناسالم به سیستم ایمنی آسیب می‌زند. به عبارتی دیگر، مصرف زیاد چربی‌های ترانس، قندها و آرد تصفیه شده منجر به بروز بیماری‌ها می‌شود و شما هر چه بیشتر بیمار شوید، بدنتان خسته‌تر شده و در بهبود بیماری‌ها ناتوان‌تر خواهد شد.
در مقابل، یک رژیم غذایی سالم شامل سبزی‌ها و میوه‌های فراوان، روغن زیتون، ماهی و ماکیان بیشتر نسبت به گوشت قرمز، لبنیات، قند اندک و آرد کمتر می‌شود. چنین رژیم غذایی سبب کاهش احتمال چاقی، بیماری‌های قلبی، دیابت و انواع سرطان‌ها می‌شود.
همچنین یک رژیم غذایی متعادل و سالم کمک می‌کند وزنتان ایده آل بماند. در افراد سنین بالاتر، چربی جمع شده در بدن می‌تواند بر التهاب مزمن تأثیر منفی بگذارد. این فاکتوری است که تقریباً با همه‌ی بیماری‌ها در سنین بالا مرتبط است؛ از دیابت نوع دوم گرفته تا بیماری‌های قلبی و عروقی و سرطان. التهاب مزمن در بیماری‌های خودایمنی در افراد سالمند نیز نقش دارد.

عادت‌های سالم و هیجانات

وقتی درباره‌ی عادت‌های سالم حرف می‌زنیم، علاوه بر ورزش که گفتیم، باید به خواب و استراحت نیز اهمیت بدهیم. خواب خوب و کافی بدن را بازیابی کرده و سیستم ایمنی را فعال نگه می‌دارد. ضمناً باید از مصرف موادی که بدن را تغییر می‌دهند خودداری کنید، مانند الکل، سیگار و مواد مخدر. حتی کافئین زیاد هم مضر است. البته زیاد کار کردن، نگرانی‌های مداوم و استرس‌های پیوسته و هیجانات منفی هم سیستم ایمنی را تضعیف می‌کنند.
هر چیزی که سبب عدم تعادل شود و ما را بیمار کند، توانایی بدن در بهبود و التیام را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد. به عبارتی دیگر، این به هم خوردن تعادل بر طول عمر مفید سیستم ایمنی اثر می‌گذارد.

از سالخوردگی سیستم ایمنی قبل از اینکه روی بدهد، پیشگیری کنید

ما نباید صبر کنیم تا سنمان بالا برود و آن‌وقت برای پیشگیری از خطرات پیری سیستم ایمنی دست به کار شویم. حتی اگر هنوز جوان هستید یا در اوایل بزرگسالی به سر می‌برید، می‌توانید مراقبت از سیستم ایمنی بدن خود را فوراً شروع کنید.
محافظت از سیستم ایمنی نه کار چندان سختی است و نه نیاز به هزینه زیادی دارد. ورزش کنید، تغذیه سالم داشته باشید، سیگار نکشید، الکل مصرف نکنید، استرستان را کنترل کنید و خوب بخوابید. فواید این عادت‌های سالم در بلندمدت خودشان را نشان می‌دهند و خواهید دید چقدر ارزشمندند.

منبع :تبیان

زردچوبه ادویه بی‌ادعایی است؛ اما در عین حال می‌توان آن را طلای زرد سلامتی نامید. خوشبختانه هنوز قیمت آن آن‌قدر بالا نرفته که نتوان تهیه کرد. بنابراین در هر خانه‌ای و در هر گنجه‌ای یافت می‌شود. همین ادویه بی‌ادعا خواص درمانی فوق‌العاده‌ای دارد. به طوری که در تهیه داروها نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

Turmeric, honey, coconut milk face mask. Homemade ingredients beauty products on a light background, top view. Beauty, skin care concept

 

قرن‌هاست که مردم از زردچوبه استفاده درمانی می‌کنند و همچنین در دنیای زیبایی نیز کاربرد زیادی دارد. باید بدانید که ماسک تهیه شده از این ادویه تأثیر زیادی در کاهش آکنه دارد. البته مثل هر ماسک یا کرم دیگری ممکن است برای برخی افراد حساسیت‌زا باشد. بنابراین باید اصول استفاده را رعایت کرد. در ادامه بیشتر در خصوص تأثیر شگفت‌انگیز زردچوبه بر کاهش آکنه و زیبایی پوست صحبت می‌کنیم. لطفاً با ما همراه باشید.

استفاده از زردچوبه باعث‌ ترمیم بافت‌ها شده و از بروز جای جوش پیشگیری می‌کند. همچنین باعث تحریک ترشح کلاژن شده و از بروز زودهنگام چین و چروک پوستی پیشگیری به عمل می‌آورد

زردچوبه و ترکیبات مهم آن

آکنه از آن دست مشکلات پوستی است که افراد زیادی را درگیر کرده است و به‌راستی زیبایی پوست را خدشه دارد می‌کند. باید بدانید که زردچوبه حاوی ترکیب فعالی به نام کورکومین است که عامل رنگ زرد آن بوده و اتفاقاً خاصیت زردچوبه نیز مدیون آن است. این ترکیب همانند یک ماده ضدالتهاب عمل کرده و در واقع خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارد. بنابراین با استفاده خوراکی و موضعی از این ادویه می‌توانید از خواص فوق‌العاده کورکومین بهره‌مند شوید. از آنجایی که این ادویه خواص ضدالتهابی و آنتی‌اکسیدانی دارد بنابراین چندان جای تعجبی ندارد که از این ادویه در درمان مشکلات پوستی استفاده شود. با وجود اینکه محققان همچنان در خصوص خواص زردچوبه در حال تحقیق و بررسی هستند اما اخیراً از این ماده به عنوان مکمل طبیعی برای درمان برخی مشکلات پوستی مانند آکنه استفاده می‌شود. بنابراین شما هم می‌توانید ماسک زردچوبه را امتحان کنید.

زردچوبه و ترکیبات مهم آن

آکنه از آن دست مشکلات پوستی است که افراد زیادی را درگیر کرده است و به‌راستی زیبایی پوست را خدشه دارد می‌کند. باید بدانید که زردچوبه حاوی ترکیب فعالی به نام کورکومین است که عامل رنگ زرد آن بوده و اتفاقاً خاصیت زردچوبه نیز مدیون آن است. این ترکیب همانند یک ماده ضدالتهاب عمل کرده و در واقع خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارد. بنابراین با استفاده خوراکی و موضعی از این ادویه می‌توانید از خواص فوق‌العاده کورکومین بهره‌مند شوید. از آنجایی که این ادویه خواص ضدالتهابی و آنتی‌اکسیدانی دارد بنابراین چندان جای تعجبی ندارد که از این ادویه در درمان مشکلات پوستی استفاده شود. با وجود اینکه محققان همچنان در خصوص خواص زردچوبه در حال تحقیق و بررسی هستند اما اخیراً از این ماده به عنوان مکمل طبیعی برای درمان برخی مشکلات پوستی مانند آکنه استفاده می‌شود. بنابراین شما هم می‌توانید ماسک زردچوبه را امتحان کنید.

چرا زردچوبه؟

فواید استفاده از زردچوبه برای مقابله با آکنه جالب و متنوع است. نخست اینکه زردچوبه خواص ضدباکتریایی دارد که در ترکیب با اسیدلوریک می‌تواند با میکروارگانیسم‌ها مقابله کند. در واقعاً تأثیر این ادویه قابل مقایسه با داروهایی مانند اریترومایسین یا کلیندامایسین است. از طرف دیگر، این ادویه شگفت‌انگیز خواص ضدالتهابی دارد که تأثیر مثبتی روی مشکلات پوست به جا می‌گذارد. اگرچه نیاز به بررسی‌هایی بیشتری وجود دارد اما نتایج برخی از بررسی‌ها حاکی از تأثیر مثبت زردچوبه روی کاهش آکنه است. استفاده از زردچوبه باعث‌ ترمیم بافت‌ها شده و از بروز جای جوش پیشگیری می‌کند. همچنین باعث تحریک ترشح کلاژن شده و از بروز زودهنگام چین و چروک پوستی پیشگیری به عمل می‌آورد.

دیگر فواید زردچوبه بر پوست

برخلاف درمان‌های کلاسیک آکنه، استفاده از زردچوبه برای مقابله با آکنه فواید مثبت دیگری نیز بر سلامت و زیبایی پوست دارد. زردچوبه به دلیل دارا بودن کورکومین، ویتامین‌ها و مواد معدنی مکمل خوبی برای سلامت و زیبایی پوست محسوب می‌شود. چون پوست را به طور طبیعی درخشان می‌کند، جای زخم یا جوش را بهبود داده و کاهش می‌دهد، یک مکمل خوب برای مقابله با بیماری صدفی یا همان پسوریازیس است، به درمان بیماری گال کمک کرده و استرس اکسیداتیو را کاهش می‌دهد. به این ترتیب نیز از بروز پیری زودرس پوست جلوگیری می‌کند.

ماسک زردچوبه در خدمت مقابله با آکنه

برای بهره‌مندی هر چه بیشتر از فواید زردچوبه در مقابله با آکنه پیشنهاد می‌شود که از روغن نارگیل نیز استفاده کنید. این روغن طبیعی حاوی اسیدلوریک است که ضدمیکروب بوده و شهرت زیادی در درمان آکنه دارد. علاوه بر این، روغن نارگیل استفاده زیادی در وادی زیبایی پوست دارد. چون باعث رطوبت‌بخشی و نرمی پوست شده و در درمان بیماری‌هایی پوستی مانند پسوریازیس و اگزما کاربرد دارد. روغن نارگیل نیز مانند زردچوبه به روند التیام و احیای سلول‌های پوستی کمک کرده و اثرات منفی رادیکال‌های آزاد را کاهش می‌دهد.

مواد لازم
پودر زردچوبه: 1 قاشق غذاخوری معادل 15 گرم
روغن نارگیل ارگانیک: 2 قاشق غذاخوری معادل 30 گرم
عسل: 1 قاشق غذاخوری معادل 15 گرم

روش تهیه
در گام نخست پودر زردچوبه را در یک ظرف تمیز بریزید و سپس روغن زیتون و عسل را اضافه کنید. مواد را به مدت چند دقیقه هم بزنید تا یک ترکیب یکدست به دست بیاید.

روش استفاده
قبل از اینکه ماسک را روی مناطق آکنه دار بزنید حتماً پوست خود را از وجود هر نوع لوازم آرایش و هر نوع کثیفی دیگر تمیز کنید.
بعد از اینکه پوست را به خوبی شسته و تمیز کردید ماسک را روی پوست بزنید و به طور کامل روی آکنه‌ها پخش کنید.
حدود 15 دقیقه زمان بدهید و در آخر پوستتان را با آب ولرم بشویید.
توصیه می‌شود هر هفته 3 مرتبه از این ماسک استفاده کنید.
نکته مهم اینکه نباید انتظار داشته باشید با یک‌بار استفاده از این ماسک آکنه‌هایتان برطرف شده و پوستتان مانند آینه شود. لازم است که این ماسک را به طور مستمر استفاده کنید تا نتیجه دلخواه حاصل شود.

توجه توجه

با وجود اینکه زردچوبه برای مقابله با آکنه مؤثر است اما یادتان باشد که ممکن است مانند هر محصول دیگری عوارض جانبی به همراه داشته باشد. زمانی که از این ادویه به صورت موضعی روی پوست استفاده می‌کنید به طور موقت پوست را رنگی و در واقع زرد می‌کند؛ اما این رنگ معمولاً با استفاده از کرم مرطوب‌کننده از بین می‌رود.
یادتان باشد که در برخی موارد ممکن است که استفاده از ماسک زردچوبه باعث بروز آلرژی شود. بنابراین قبل از اینکه ماسک را روی صورت بزنید بخصوص اگر پوست حساسی دارید مقداری از آن را روی پوست بازویتان تست کنید. اگر بعد از 24 ساعت هیچ نوع واکنش آلرژیک مشاهده نکردید می‌توانید با خیال راحت از این ماسک استفاده کنید.

حرف آخر

حرف آخر اینکه زردچوبه یک همیار فوق‌العاده برای مقابله با آکنه است به‌ویژه زمانی که آن را با روغن نارگیل ترکیب کنید. استفاده از آن باید با احتیاط همراه باشید چون ممکن است در برخی افراد باعث بروز واکنش آلرژیک شود.

منبع :تبیان

ورود | ثبت نام
شماره موبایل یا پست الکترونیک خود را وارد کنید
برگشت
کد تایید را وارد کنید
کد تایید برای شماره موبایل شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد تا دیگر
برگشت
رمز عبور را وارد کنید
رمز عبور حساب کاربری خود را وارد کنید
برگشت
رمز عبور را وارد کنید
رمز عبور حساب کاربری خود را وارد کنید
برگشت
درخواست بازیابی رمز عبور
لطفاً پست الکترونیک یا موبایل خود را وارد نمایید
برگشت
کد تایید را وارد کنید
کد تایید برای شماره موبایل شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد تا دیگر
ایمیل بازیابی ارسال شد!
لطفاً به صندوق الکترونیکی خود مراجعه کرده و بر روی لینک ارسال شده کلیک نمایید.
تغییر رمز عبور
یک رمز عبور برای اکانت خود تنظیم کنید
تغییر رمز با موفقیت انجام شد